Αισθητηριακή ολοκλήρωση

Θεραπευτικό Μοντέλο της Αισθητηριακής Ολοκλήρωσης.

Ένα παιδί με δυστροπίες δεν είναι θέμα χαρακτήρα. Η επιστημονική γνώση έχει συμπεράνει ότι ένα παιδί που δυσκολεύεται να εξελιχθεί ομαλά και συντονισμένα με το περιβάλλον έχει αισθητηριακές δυσκολίες.

Αισθητηριακή ολοκλήρωση έχουμε όταν γίνεται επιτυχημένη διεργασία όλων των αισθήσεων μας στην διευθέτηση – αφομοίωση και απάντηση των ερεθισμάτων που προέρχονται από το περιβάλλον και το σώμα μας.

Τα αισθητηριακά ολοκληρωμένα παιδιά είναι άνετα, ήρεμα και επεξεργάζονται με ευκολία το περιβάλλον. Αναδεικνύεται η νοημοσύνη τους και η ψυχική τους υγεία. Φυσικά αυτό τα ακολουθεί και ως ενήλικες.

Αισθητηριακή διαταραχή μπορεί να παρουσιάσουμε όλοι, αλλά είναι σημαντικό να αξιολογηθεί κατά πόσο η διαταραχή εμποδίζει την καθημερινή μας λειτουργικότητα. Οι ομάδες παιδιών που συνήθως εμφανίζουν αισθητηριακή διαταραχή είναι κυρίως τα πρόωρα παιδιά, τα παιδιά μέσα στο φάσμα του αυτισμού, τα σύνδρομα, με υπερκινητικότητα, τα κακοποιημένα ή παραμελημένα, παιδιά, νευρολογικά προβλήματα, παιδιά που θα έχουν μαθησιακές δυσκολίες ή κοινωνικές δυσκολίες, αναπτυξιακή καθυστέρηση.

Αν τα συστήματα που εμπλέκονται στην αισθητηριακή ολοκλήρωση δυσλειτουργούν έχουμε αισθητηριακή αμυντικότητα. Με τον όρο αυτό χαρακτηρίζουμε το σύνολο των συμπτωμάτων που παρουσιάζει ένα άτομο σε ακίνδυνα ερεθίσματα, με υπερβολικές αρνητικές αντιδράσεις όπως:

 

  • Απτική αμυντικότητα εμφανίζουν τα παιδιά που
  • δε δέχονται συγκεκριμένες τροφές ή δέχονται μόνο αλεσμένη,
  • κλαίνε κατά την επαφή με το νερό από ντουζιέρα,
  • αντιδρούν στο βούρτσισμα τον δοντιών ή στο χτένισμα των μαλλιών,
  • δε δέχονται χάδια ή αγγίγματα, δεν ανέχονται υφές ρούχων ή υλικά όπως το βελούδο
  • βάδιση στις μύτες των ποδιών
  • Ακουστική αμυντικότητα εμφανίζουν τα παιδιά που
  • που κλείνουν τα αυτιά τους σε διάφορους ήχους,
  • στρεσάρονται ή τρομάζουν ή θέλουν να απομακρυνθούν στο άκουσμα ήχων όπως ηλεκτρική σκούπα ή βροντές
  • Οπτική αμυντικότητα εμφανίζουν τα παιδιά που
  • κλείνουν τα μάτια όταν τα πλησιάζει κάποιο αντικείμενο
  • αποφεύγουν τη βλεμματική επαφή,
  • ενοχλούνται από έντονα χρώματα ή έκθεση σε φώτα
  • Αιθουσαία διαταραχή εμφανίζουν τα παιδιά που
  • αντίδραση στην αλλαγή θέσεων του σώματος ή της κεφαλής όπου καθιστά δύσκολη ή και αδύνατη τη συμμετοχή των παιδιών σε κινητικές δραστηριότητες, όπως αποφυγή δραστηριοτήτων της παιδικής χαράς, την αναρρίχηση,
  • φοβούνται την κίνηση με το ασανσέρ, τις κυλιόμενες σκάλες, ζαλίζονται εύκολα)

 

  • Ιδιοδεκτική διαταραχή εμφανίζουν τα παιδιά που
  • τα παιδιά δεν έχουν καλή εικόνα σώματος,
  • έχουν μειωμένη χωροχρονική οργάνωση,
  • είναι κινητικά αδέξια,
  • παρουσιάζουν δυσκολίες σε δραστηριότητες αυτοφροντίδας,
  • δυσκολία στο να κινηθούν σε διαφορετικά ασταθή ή ανώμαλα επίπεδα, σκαλιά πηδήματα – επικλινές έδαφος κ.τ.λ.
  • γενικότερα παιδιά που χαρακτηρίζονται ως «άτσαλα»

 

  • Παράξενη συμπεριφορά χωρίς εμφανή αιτία εμφανίζουν τα παιδιά που
  • αρνούνται να φάνε,
  • έχουν άστατο ύπνο,
  • κλαίνε χωρίς σταματημό για ώρα,
  • συνεχίζουν να δαγκώνουν αντικείμενα ενώ αναπτυξιακά θα έπρεπε να το είχαν σταματήσει,
  • είναι υπερβολικά προσκολλημένα στον γονέα, αποφεύγουν κοινωνικές επαφές,
    εμφανίζουν υπερβολικό άγχος που δεν αναλογεί με τις δυσκολίες των καταστάσεων,
  • εμμένουν στερεοτυπικά σε συνήθειες και αντιδρούν σε αλλαγές,
  • δεν μπορούν να συγκεντρωθούν και έχουν χαμηλή απόδοση στο σχολείο,
    είναι υπερκινητικά ή  ιδιαίτερα υποτονικά.

Ποια είναι η θεραπεία:
1.      Αξιολόγηση από εξειδικευμένο θεραπευτή ( φυσικοθεραπευτή – εργοθεραπευτή – λογοθεραπευτή)

  1. Σε μικρής έκτασης θέματα δίνονται οδηγίες στην οικογένεια και επανεκτίμηση
  2. Σε πιο εκτεταμένα συμπτώματα χρειάζεται εξειδικευμένη θεραπεία όπου μέσα από μεθοδευμένη και σταδιακή έκθεση σε ερεθίσματα το παιδί εξελίσσεται, ωριμάζει το νευρικό του σύστημα και κατακτά προσαρμογές και κινητικό σχεδιασμό που δεν είχε. Το αποτέλεσμα είναι η σωστή απάντηση του παιδιού στα ερεθίσματα του κοινωνικού και φυσικού περιβάλλοντος.

 

Ένας ενήλικας με εύκολο άγχος, ψυχική ένταση, δυσφορία σε υλικά,, τροφές κλπ, αλλεργίες, φόβους, μικρές ανοχές, κοινωνικές δυσκολίες, ψυχοσυναισθηματικά θέματα πιθανόν να είναι η συνέχεια ενός παιδιού με αισθητηριακές διαταραχές.

 

Ας προλάβουμε τη δυσκολία πριν γίνει πρόβλημα.

Ας επενδύσουμε σε υγιείς ενήλικες που θα δομήσουν μια πιο υγιή κοινωνία

Comments are closed.