Τι αισθάνεται το παιδί όταν ξεκινάει τον παιδικό σταθμό;-Βιώνει πολύ έντονα τον αποχωρισμό από τους γονείς και το οικείο περιβάλλον του σπιτιού του.

-Νιώθει άγχος στην επαφή με την δασκάλα και τα συνομήλικα παιδιά.
-Καλείται να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα του σχολείου, να υπακούει σε κανόνες και να πειθαρχεί, γεγονός που επίσης του προκαλεί έντονο άγχος, αγωνία και ανασφάλεια.

Τι κερδίζει το παιδί πηγαίνοντας στον παιδικό σταθμό;

-Αναπτύσσεται η κοινωνικότητά του.
-Μαθαίνει να μοιράζεται, να διεκδικεί, να συνεργάζεται, να δημιουργεί από κοινού με τα άλλα παιδιά.
-Ωριμάζει και κατακτά την ολοκλήρωση της προσωπικότητάς του.
-Οι συζητήσεις με τα άλλα παιδιά, βοηθούν στην κατάκτηση και την βελτίωση της ομιλίας του.
-Μαθαίνει να αντιμετωπίζει τις κρίσεις που προκύπτουν στο σχολικό χώρο, να βρίσκει λύσεις και να ξεπερνά προβλήματα και εμπόδια.

Ο ρόλος του γονέα

Τα παιδιά αντανακλούν τα συναισθήματα των γονιών τους και είναι συχνό το φαινόμενο τα παιδιά να δυσκολεύονται να προσαρμοστούν στο σχολείο, επειδή οι γονείς δυσκολεύονται να δεχτούν αυτή τη νέα κατάσταση.

6 τρόποι για την ομαλή προσαρμογή
1. Συζήτηση: μιλάμε με το παιδί και του εξηγούμε τους λόγους που υπαγορεύουν τη φοίτησή του στο σχολείο.
2. Ενθάρρυνση: παροτρύνουμε το παιδί και το εφοδιάζουμε με το θάρρος που χρειάζεται για να αντεπεξέλθει στη νέα κατάσταση.
3. Σεβασμός: δείχνουμε κατανόηση και σεβασμό στα συναισθήματα που εκφράζει το παιδί, συμμεριζόμαστε τις αγωνίες και τις φοβίες του, ως απόλυτα λογικές και αναμενόμενες.
4. Σταθερότητα: κρατάμε μια σταθερή, αμετακίνητη θέση, από τη στιγμή που αποφασίζουμε να στείλουμε το παιδί στο σχολείο. Τα δικά μας πισωγυρίσματα μόνο να το βοηθήσουν στην προσαρμογή δεν θα καταφέρουν.
5. Ψυχραιμία: το παιδί μπορεί να κλαίει, να χτυπιέται, να ουρλιάζει, να γραπώνεται πάνω μας, κάθε φορά που το αφήνουμε στο σχολείο. Με σύμβουλο την ψυχραιμία, θα καταφέρουμε να το καθησυχάσουμε αποτελεσματικά.
6. Επιμονή: όσο έντονες και αν είναι οι αντιδράσεις του παιδιού και παρότι μπορει να τραβάνε στο χρόνο, δεν αναθεωρούμε την απόφασή μας να στείλουμε το παιδί στο σχολείο (εκτός αν οι δασκάλες του έχουν αντίθετη άποψη). Η δική μας επιμονή θα έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα, δηλαδή την προσαρμογή του παιδιού στο σχολείο.

πηγή: www.babyspace.gr

Το άρθρο Πρώτη μέρα στον παιδικό σταθμό εμφανίστηκε πρώτα στο Ανάπτυξη - Πιστοποιημένο κέντρο ανοιχτής νοσηλείας.

Στα πρωινά τμήματά μας, τα παιδιά εκπαιδεύονται σε θέματα αυτοεξυπηρέτησης, κοινωνικοποίησης, γνωστικών λειτουργιών, συμπεριφοράς ενώ εμπλέκονται και σε ευχάριστες δημιουργικές δραστηριότητες. Παράλληλα γίνονται και ατομικές θεραπείες λόγου, έργου, φυσιοθεραπείες, υδροθεραπείες ανάλογα με τις εξειδικευμένες ανάγκες κάθε παιδιού.

Τα τμήματα είναι 3-5 παιδιών. Οι ειδικοί παιδαγωγοί έχουν πολυετή εμπειρία.

Το άρθρο Πρωινά τμήματα ειδικής αγωγής εμφανίστηκε πρώτα στο Ανάπτυξη - Πιστοποιημένο κέντρο ανοιχτής νοσηλείας.

Playroom αυτόνομο
Σε περίπτωση που διαθέτουμε έναν αυτόνομο, ξεχωριστό χώρο για τη δημιουργία του εσωτερικού παιδότοπου-playroom, οι επιλογές για τη διαμόρφωσή του είναι ανεξάντλητες.
-Ξεκινώντας από το πάτωμα, καλό είναι να αποφύγουμε το χαλί, αφού το έντονο παιχνίδι του παιδιού οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε ατυχήματα και εγκαύματα από την τριβή.
-Κάπως όμως πρέπει να προστατεύσουμε τα παιδιά, τόσο από τις πτώσεις, όσο και από το κρύο. Στο εμπόριο κυκλοφορεί παζλ δαπέδου φτιαγμένο από μαλακό υλικό, με έντονα χρώματα που αρέσουν στα παιδιά και αποτελεί από μόνο του ένα παιχνίδι, αφού τα παιδιά ενώνουν και αφαιρούν τα κομμάτια, φτιάχνουν συνδυασμούς κλπ.
-Εναλλακτικά, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε στρώμα γυμναστηρίου που ενδείκνυται για ακόμη πιο ξέφρενα παιχνίδια με ακόμη μεγαλύτερη ασφάλεια.
-Ο περαιτέρω εμπλουτισμός μπορεί να γίνει με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, ανάλογα με τις επιθυμίες του παιδιού και την ηλικία του. Μια σειρά από πλαστικούς ή ξύλινους κύβους μπορεί να καλύψει διάφορες ανάγκες, αφού είναι διακοσμητικοί και μπορούν να χρησιμεύσουν ως αποθηκευτικοί χώροι. Πάνω από όλα όμως είναι πολυμορφικοί και τα παιδιά μπορούν να τους μετατρέψουν σε καθίσματα, τραπέζια, σπιτάκια, μπορούν να φτιάξουν με αυτά συνθέσεις, κατασκευές και ό,τι άλλο φανταστούν.

Δείτε επίσης πώς μπορούμε να φτιάξουμε κινητό playroom μέσα στο σπίτι, αλλά και ιδέες για δημιουργικά παιχνίδια για το παιδί.

Σωτήρης Τσούλος
Αρχιτέκτων-Μηχανικός

πηγή: www.babyspace.com

Το άρθρο Ένας παιδότοπος στο σπίτι μας εμφανίστηκε πρώτα στο Ανάπτυξη - Πιστοποιημένο κέντρο ανοιχτής νοσηλείας.

Όπως είδαν οι επιστήμονες τα παιδιά που αργότερα διαγνώσθηκαν με αυτισμό είχαν μειωμένη οπτική επαφή – ορόσημο του αυτισμού – από τους πρώτους κιόλας μήνες της ζωής τους με τα άτομα γύρω τους. Τα ευρήματά αυτά δίνουν ελπίδα για πρώιμη παρέμβαση ενάντια στη διαταραχή.

Οι ερευνητές από την Ατλάντα χρησιμοποίησαν τεχνολογία που καταγράφει τις κινήσεις των ματιών προκειμένου να ελέγξουν τον τρόπο με τον οποίο τα βρέφη κοιτούσαν γύρω τους και αποκρίνονταν σε διαφορετικά ερεθίσματα. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα βρέφη που αργότερα διαγνώστηκαν με αυτισμό έδειχναν σταθερή μείωση της προσοχής τους σε ό,τι αφορούσε το βλέμμα των γύρω τους ήδη από τους δύο μήνες ζωής τους.

Ο επικεφαλής της μελέτης δρ Γουόρεν Τζόουνς ανέφερε στο BBC ότι «τα νέα ευρήματα δείχνουν για πρώτη φορά πως μπορούμε να εντοπίσουμε ορισμένα σημάδια του αυτισμού κατά τους πρώτους μήνες ζωής του παιδιού. Πρόκειται για τα πιο πρώιμα σημάδια της διαταραχής που έχουμε παρατηρήσει ως σήμερα».

Η μελέτη

Οι επιστήμονες μελέτησαν 59 βρέφη που αντιμετώπιζαν αυξημένο κίνδυνο για αυτισμό καθώς είχαν αδέλφια με τη διαταραχή καθώς και 51 βρέφη που ανήκαν σε ομάδα «χαμηλού κινδύνου» για αυτισμό.

Ο δρ Τζόουνς και ο συνάδελφός του δρ Αμι Κλιν παρακολούθησαν τα παιδιά αυτά ως τα τρία έτη τους, όταν και τους έγινε επίσημη εξέταση για διάγνωση του αυτισμού.

Δεν γίνεται αντιληπτό από τους γονείς

Από την εξέταση κρίθηκε ότι 13 παιδιά παρουσίαζαν κάποια διαταραχή του αυτιστικού φάσματος -11 αγόρια και δύο κορίτσια. Τότε οι ειδικοί επέστρεψαν στα στοιχεία που είχαν συλλέξει μέσω της τεχνολογίας καταγραφής της κίνησης των ματιών. Τα αποτελέσματα τους εξέπληξαν. «Στα βρέφη με αυτισμό η οπτική επαφή εμφανίζει σημαντική μείωση ήδη πριν από τους έξι μήνες ζωής» σημείωσε ο δρ Τζόουνς προσθέτοντας ότι αυτή η αλλαγή μπορεί να γίνει αντιληπτή μόνο μέσω προηγμένης τεχνολογίας και όχι από τους γονείς με την απλή οπτική επαφή με τα παιδιά τους. «Δεν είναι κάτι που οι γονείς θα μπορούσαν να δουν. Αν ανησυχούν τότε είναι καλό να μιλήσουν στον παιδίατρό τους».

Αισιοδοξία αλλά και επιφυλακτικότητα
Η δρ Ντέμπορα Ρίμπι από το Τμήμα Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Ντάραμ ανέφερε ότι η μελέτη παρέχει σημαντικές πληροφορίες για πιθανή πρώιμη διάγνωση του αυτισμού. «Αυτοί οι πρώιμοι δείκτες είναι πολύ σημαντικοί ώστε να εντοπίσουμε το νωρίτερο δυνατόν διαταραχές όπως ο αυτισμός ώστε να μπορέσουμε να παρέμβουμε εγκαίρως» είπε.

Από την πλευρά της η Καρολάιν Χάτερσλι, επικεφαλής του Τμήματος Πληροφοριών και Συμβουλευτικής της Εθνικής Εταιρείας για τον Αυτισμό της Βρετανίας σχολίασε ότι «η μελέτη βασίστηκε σε ένα πολύ μικρό δείγμα και χρειάζεται να επαναληφθεί σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα προτού εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα». Η ειδικός συμπλήρωσε ότι «ο αυτισμός είναι μια σύνθετη διαταραχή. Δύο άτομα με αυτισμό δεν είναι ίδια και έτσι είναι δύσκολο να υπάρξει μια ολιστική προσέγγιση στη διάγνωση της διαταραχής αφού πρέπει να ληφθούν υπόψη όλες οι πτυχές της συμπεριφοράς του κάθε ατόμου».

Βήμα Science

Το άρθρο Ο Αυτισμός “δίνει σημάδια απο τους δύο μήνες ζωής” εμφανίστηκε πρώτα στο Ανάπτυξη - Πιστοποιημένο κέντρο ανοιχτής νοσηλείας.

Σημαντικές πληροφορίες για το πώς μπορείτε να εξακριβώσετε εάν το παιδί σας έχει κάποιο πρόβλημα την όραση που σχετίζεται με την σχολική του απόδοση.

Όλοι ξέρουμε πόσο σημαντική είναι η όραση. Μέσα από την όραση αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο γύρω μας και οργανώνουμε τις πράξεις μας. Είναι το ερώτημα «πόσο καθαρά βλέπω» η σημαντικότερη πλευρά της όρασης; Η απάντηση είναι σίγουρα ΟΧΙ. Υπάρχουν πολλές παραπάνω δεξιότητες που θα πρέπει να έχουμε κατακτήσει μέσα από τα στάδια της ανθρώπινης ανάπτυξης.

Για τα παιδιά, οι καλά αναπτυγμένες δεξιότητες όρασης είναι ακόμα πιο σημαντικές. Το σχολικό περιβάλλον είναι πολύ απαιτητικό. Τα περισσότερα παιδιά με Μαθησιακές Δυσκολίες σχετιζόμενες με Οπτικά Προβλήματα (Learning Related Vision Problem LRVP) μπορούν να δουν καθαρά από οποιαδήποτε απόσταση. Παρ ΄όλα αυτά , δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα μάτια τους με ένα συντονισμένο τρόπο έτσι ώστε να βλέπουν διπλά, ή τους είναι δύσκολο να κρατήσουν την προσοχή τους για ώρα στο βιβλίο επειδή δεν εστιάζουν καλά και έτσι βλέπουν διπλά. Δεν μπορούν να κουνήσουν τα μάτια τους  ομαλά πάνω στην σελίδα και χάνουν συχνά τη σειρά, ούτε είναι δυνατόν να συντονίσουν την όραση με τις κινήσεις του χεριού με αποτέλεσμα να γράφουν σε όλη τη σελίδα. Υστερούν βασικού ελέγχου του σώματός τους και έτσι δεν μπορούν να συγχρονίσουν την κίνηση με την όραση και δείχνουν αδέξια αποφεύγοντας παιχνίδια με μπάλα ή να παίζουν με άλλα παιδιά.

Η αποφυγή της διαδικασίας της ανάγνωσης, της γραφής, των αθλημάτων ή άλλων απαιτητικών δραστηριοτήτων είναι συχνά δείγματα αυτών των παιδιών.

Άλλες ενδείξεις παιδιών με LRVP είναι:

• Να κρατούν το βιβλίο κοντά στο πρόσωπο τους
• Να κλείνουν το ένα μάτι
• Συχνά κοκκινίζουν τα μάτια τους ή κουράζονται
• Τρίβουν υπερβολικά τα μάτια τους
• Διαβάζουν δείχνοντας με το δάκτυλο
• Παραλείπουν μικρές λέξεις κατά την ανάγνωση
• Γέρνουν το κεφάλι τους ή αλλάζουν στάση στο σώμα τους
• Δυσκολεύονται να αντιγράψουν από τον πίνακα
• Εμφανίζουν φτωχή απομνημόνευση των λέξεων
• Φτωχό συντονισμό των κινήσεων
• Μικρή διάρκεια προσοχής

Όταν ένα παιδί έχει δυσκολία να συντονίσει τα μάτια του ή να εστιάσει καλά, μπορεί να εμφανίσει συμπτώματα όπως:

• Να βλέπει διπλά ένα αντικείμενο ή μια λέξη
• Θαμπή όραση ή αυξομειώσεις της όρασης στο διάβασμα
• Πονοκεφάλους μετά από διάβασμα ή άλλη εργασία από κοντινή απόσταση
• Κουρασμένα μάτια και γενικά αίσθημα πίεσης γύρω από τα μάτια

Πολλά παιδιά δεν αναφέρουν αυτά τα συμπτώματα στους γονείς τους. Μη έχοντας μέτρο σύγκρισης για το πώς βλέπουν και αισθάνονται οι άλλοι, νομίζουν ότι όλοι βλέπουν και αισθάνονται το ίδιο και απλά αναπτύσσουν μια αρνητική συμπεριφορά απέναντι σε απαιτητικές δραστηριότητες.

Ένα άλλο «κομμάτι» της λειτουργίας της όρασης είναι η ικανότητα του παιδιού να επεξεργάζεται γρήγορα και να συγκρατεί τις οπτικές πληροφορίες σχημάτων, γραμμάτων, λέξεων και μορφών.

Στο ανώτερο επίπεδο της οπτικής λειτουργίας το παιδί θα πρέπει να μπορεί να χρησιμοποιεί τη δύναμη της οπτικοποίησης (να διαχειρίζεται οπτικές εικόνες στο μυαλό του) για την διαδικασία της γραφής, του συλλαβισμού, των μαθηματικών και της οργάνωσης στον χώρο.

Τι είναι η εκπαίδευση/θεραπεία της όρασης;

Οι οπτομέτρες, εδώ και πολλά χρόνια, έχουν αναπτύξει προγράμματα αποκατάστασης για τα παιδιά με LRVP. Από τη στιγμή που η όραση είναι μια διαδικασία που ενσωματώνει πολλές πτυχές της ανθρώπινης αίσθησης και κίνησης, η αποκατάστασή της, εμπεριέχει πολλές παραμέτρους πέραν των ματιών. Μέσα από την εκπαίδευση της όρασης το παιδί έχει την απαραίτητη και με νόημα εμπειρία να αναπτύξει νέες δεξιότητες. Η αντίληψη του σώματός μας και ακούσιες κινήσεις (ισορροπία, αντίληψη του σώματος στο χώρο), η οργάνωσή μας στο χώρο (πού είναι τα αντικείμενα στο χώρο σε σχέση με εμένα;) και η συνεργασία με τις κινήσεις των ματιών και τις δεξιότητες συγκέντρωσης είναι λίγα από αυτά στα οποία πρέπει ένα παιδί με LRVP να εκπαιδευτεί.

Εξέταση για αξιολόγηση παιδιού με LRVP

Ο οπτομέτρης ο οποίος είναι εκπαιδευμένος στην αναπτυξιακή/ συμπεριφοριστική προσέγγιση της όρασης έχει την γνώση και το υπόβαθρο να εφαρμόσει ένα πλήρες τεστ για την λειτουργία της όρασης. Η αξιολόγηση μπορεί να διαρκέσει έως και τρεις ώρες, εκτιμώντας τομείς όπως: συντονισμό των ματιών και δεξιότητες εστίασης, κινήσεις των ματιών, συντονισμό ματιού-χεριού, οπτικοκινητική ολοκλήρωση και δεξιότητες οπτικοποίησης.

Πηγές:  Please visit the College of Optometrists in

           Vision Development for more information

www.covd.org

Φώτης Βελισσαράκος

Behavioral Vision Care Optometrist

www.visiontraining.gr

Το άρθρο Προβλήματα στην όραση και μαθησιακές δυσκολίες εμφανίστηκε πρώτα στο Ανάπτυξη - Πιστοποιημένο κέντρο ανοιχτής νοσηλείας.

Ένας μαθηματικός αλγόριθμος υπόσχεται ασφαλέστερη πρόγνωση της εξέλιξης της νόσου Αλτσχάιμερ για κάθε ασθενή μεμονωμένα καθώς και του χρόνου που μεσολαβεί από την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων μέχρι την επιδείνωση της νόσου.

Όπως αναφέρεται σε σχετικό άρθρο του επιστημονικού εντύπου Journal of Alzheimer Disease, οι ερευνητές του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Κολούμπια στη Νέα Υόρκη, που δημιούργησαν τον αλγόριθμο υποστηρίζουν μάλιστα ότι μια μόνο εξέταση του ασθενή είναι ικανή να δώσει τα απαραίτητα στοιχεία για την πρόγνωση της πορείας της ασθένειας.

Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον Δρ Γιαακόβ Στερν, συνεργάστηκαν με ειδικούς από τα Πανεπιστήμια Ντιούκ, Τζονς Χόπκινς και Χάρβαρντ, καθώς και με τον Δρ Νικόλαο Σκαρμένα, από το Ινστιτούτο «Τάουμπ» του Πανεπιστημίου Κολούμπια για να δημιουργήσουν το προγνωστικό μοντέλο.

Συγκεκριμένα, χρησιμοποίησαν στοιχεία που είχαν συγκεντρώσει από την ιατρική παρακολούθηση ασθενών για περισσότερα από 10 χρόνια και σε κλινικές δοκιμές που έκαναν κατάφεραν με επιτυχία να προβλέψουν ποιος ασθενής θα έχει ραγδαία εξέλιξη της νόσου Αλτσχάιμερ και ποιος αργή.

Έτσι, οι ερευνητές είναι πλέον σε θέση να προβλέψουν πόσος χρόνος θα μεσολαβήσει από τα αρχικά συμπτώματα μέχρι ο ασθενής να μην μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί και να χρήζει εξειδικευμένης φροντίδας.

Σύμφωνα με τον Δρ Σκαρμέα «η νέα τεχνική μπορεί να αποτελέσει ένα πολύτιμο εργαλείο τόσο για τους γιατρούς, όσο και για τις οικογένειες των ασθενών. Η νέα μέθοδος είναι πολύ πιο πρακτική από προηγούμενες».

Ο αλγόριθμος συνεκτιμά 16 διαφορετικές παραμέτρους, όπως την ικανότητα συμμετοχής του ασθενούς στις καθημερινές δραστηριότητες, τις κινητικές ικανότητές του, τη νοητική κατάστασή του, τη διάρκεια των τρόμων και της ακαμψίας και άλλων νευρολογικών συμπτωμάτων, την ύπαρξη ή όχι ψυχιατρικών συμπτωμάτων (π.χ. ψευδαισθήσεων) κ.α.

Μπορεί να προβλέψει ακόμα και το πότε περίπου θα αποβιώσει κάποιος ασθενής (π.χ. ανάλογα με τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων). Επίσης, μπορεί να προβλέψει επιμέρους ανάγκες, για παράδειγμα επί πόσο χρόνο ο ασθενής θα ζήσει μεν, αλλά εξαρτώμενος από τη βοήθεια τρίτων.

Ο αλγόριθμος άρχισε να αναπτύσσεται από το 1989 και από τότε βελτιώνεται συνεχώς. «Το γεγονός ότι αυτή η μέθοδος πρόβλεψης άρχισε πριν από περίπου 25 χρόνια, δείχνει τις δυσκολίες μελέτης της πολύπλοκης νόσου Αλτσχάιμερ», σημειώνει ο καθηγητής Νευρολογίας, Ψυχιατρικής και Επιδημιολογίας Ρίτσαρντ Μαγιό του Πανεπιστημίου Κολούμπια.

Οι ερευνητές αναπτύσσουν κι ένα ακόμη πρόγραμμα, που θα επιτρέπει στους γιατρούς να εισάγουν τα δεδομένα για κάθε μεμονωμένο ασθενή και να έχουν αμέσως μια πρόβλεψη για την περίπτωσή του. Το πρόγραμμα αναμένεται να είναι διαθέσιμο για ευρεία χρήση εντός στην επόμενη διετία.

health.in.gr, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το άρθρο Μαθηματικός αλγόριθμος προβλέπει την εξέλιξη της νόσου Αλτσχάιμερ εμφανίστηκε πρώτα στο Ανάπτυξη - Πιστοποιημένο κέντρο ανοιχτής νοσηλείας.

1: ορισμός
“Παιδιά” θεωρούνται όλα τα κορίτσια και τα αγόρια από 0 έως 18 ετών.

2: απαγόρευση διακρίσεων
Όλα τα παιδιά είναι ίσα. Έχουν δικαίωμα να τα αντιμετωπίζουν χωρίς διακρίσεις λόγω της φυλής, του φύλου, της γλώσσας, της θρησκείας,
των απόψεων, της περιουσίας, της κατάστασης, των ιδιαίτερων αναγκών ή της εμφάνισής τους.

3: το συμφέρον του παιδιού
Όταν οι μεγάλοι παίρνουν αποφάσεις που αφορούν τα παιδιά, πρέπει να υπολογίζουν πριν από όλα το συμφέρον των παιδιών. Η Πολιτεία πρέπει
να προστατεύει και να φροντίζει τα παιδιά, αν οι γονείς τους δεν μπορούν να το κάνουν.

4: μέτρα της Πολιτείας
Η Πολιτεία πρέπει να παίρνει όλα τα κατάλληλα μέτρα για να εφαρμόζονται τα δικαιώματα των παιδιών.

5: ρόλος γονέων και κηδεμόνων
Οι γονείς ή οι κηδεμόνες ενός παιδιού είναι υπεύθυνοι να το μεγαλώνουν έτσι ώστε να αναπτύσσονται οι ικανότητές του και να το βοηθούν να μάθει
και να ασκεί τα δικαιώματά του.

6: δικαίωμα στη ζωή
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στη ζωή, την επιβίωση και την ανάπτυξη.

7: όνομα και ιθαγένεια
Δικαίωμα κάθε παιδιού είναι να γράφεται στο ληξιαρχείο με τη γέννησή του και να έχει όνομα, επώνυμο και ιθαγένεια, δηλαδή να ανήκει σε μια χώρα.

8: ταυτότητα
Η Πολιτεία πρέπει να βοηθά τα παιδιά να διατηρούν την ταυτότητα, την ιθαγένεια και τις οικογενειακές τους σχέσεις.
9: ζωή και επικοινωνία με τους γονείς
Κάθε παιδί έχει δικαίωμα να ζει μαζί με τους γονείς του, εκτός αν αυτοί ζουν χωριστά, αν δεν μπορούν να το φροντίσουν ή αν πρέπει να απομακρυνθεί από αυτούς για το καλό του. Όταν ζει μακριά από τους γονείς του, το παιδί έχει δικαίωμα να τους βλέπει και να επικοινωνεί μαζί τους, εκτός αν αυτό είναι αντίθετο με το συμφέρον του.

10: οικογενειακή επανένωση
Αν ένα παιδί ζει σε διαφορετική χώρα από τους γονείς του, έχει δικαίωμα να ξανασμίξει μαζί τους και να μείνουν στο ίδιο μέρος.

11: παράνομες μετακινήσεις στο εξωτερικό
Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από κάθε παράνομη απομάκρυνσή τους από τη χώρα στην οποία ζουν.

12: ελευθερία γνώμης
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους. Οι μεγάλοι πρέπει να ακούν και να παίρνουν σοβαρά υπόψη τους τη γνώμη
των παιδιών για θέματα που τα αφορούν, ανάλογα με την ηλικία και την ωριμότητά τους.

13: ελευθερία έκφρασης
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να αναζητούν, να μαθαίνουν και να μεταδίδουν πληροφορίες και ιδέες, και να εκφράζονται ελεύθερα, μέσα από τον γραπτό
ή προφορικό λόγο, την τέχνη ή άλλους τρόπους, αρκεί να σέβονται τα δικαιώματα των άλλων.

14: ελευθερία σκέψης και θρησκείας
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να σκέφτονται ελεύθερα και να πιστεύουν σε μια θρησκεία.

15: ελευθερία συνάντησης και ομαδικής συνεργασίας
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να συναντιόνται, να συνεργάζονται και να συμμετέχουν σε συγκεντρώσεις, αρκεί να μην παραβιάζουν τα δικαιώματα
των άλλων.

16: ιδιωτική ζωή
Κανείς δεν μπορεί να επεμβαίνει αυθαίρετα ή παράνομα στην ιδιωτική ζωή, την οικογένεια, την κατοικία ή την αλληλογραφία ενός παιδιού,
ούτε να προσβάλλει την τιμή και την υπόληψή του.

17: πληροφόρηση
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να μαθαίνουν τι συμβαίνει γύρω τους από τα μέσα ενημέρωσης (εφημερίδες, ραδιόφωνο, τηλεόραση, ηλεκτρονικά μέσα).
Η Πολιτεία πρέπει να ενθαρρύνει τα μέσα να διαδίδουν χρήσιμες πληροφορίες και να προστατεύουν τα παιδιά από ό,τι μπορεί να τα βλάψει.

18: ευθύνες και υποστήριξη γονέων
Οι γονείς ή κηδεμόνες ενός παιδιού έχουν τη ευθύνη της ανατροφής και της ανάπτυξής του. Η Πολιτεία πρέπει να τους βοηθά σε αυτή την αποστολή
και να εξασφαλίζει τη δημιουργία υπηρεσιών φροντίδας για τα παιδιά.

19: βία, παραμέληση, εκμετάλλευση
Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από κάθε μορφή βίας, προσβολής, παραμέλησης, εγκατάλειψης, σωματικής, ψυχολογικής, πνευματικής
ή σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης, όσο βρίσκονται στην ευθύνη των γονιών ή των κηδεμόνων τους ή άλλων προσώπων στα οποία αυτοί
τα έχουν εμπιστευθεί.

20: εναλλακτική επιμέλεια
Όταν ένα παιδί δεν ζει με την οικογένειά του ή αυτή δεν μπορεί να το φροντίσει, έχει δικαίωμα ειδικής προστασίας και βοήθειας, μέσα από θεσμούς όπως
η υιοθεσία, η φιλοξενία σε ανάδοχη οικογένεια ή σε κατάλληλη στέγη / ίδρυμα.

21: υιοθεσία
Η Πολιτεία πρέπει να παίρνει όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε μια υιοθεσία που γίνεται στην ίδια χώρα ή σε άλλη, να είναι σύμφωνη με το νόμο και
να λαμβάνεται υπόψη πάνω απ’ όλα το συμφέρον του παιδιού.
22: παιδιά πρόσφυγες
Τα παιδιά πρόσφυγες, που έχουν φύγει μόνα ή συνοδευόμενα από τους δικούς τους από την πατρίδα τους επειδή εκεί κινδύνευαν, έχουν δικαίωμα ειδικής προστασίας και απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματα που έχουν και τα άλλα παιδιά.
23: παιδιά με αναπηρίες
Τα παιδιά με σωματικές ή πνευματικές αναπηρίες έχουν δικαίωμα να ζουν σε συνθήκες που εγγυώνται την αξιοπρέπειά τους και ευνοούν την αυτονομία τους. Να απολαμβάνουν ειδική φροντίδα και να συμμετέχουν ισότιμα στην εκπαίδευση και την κοινωνική ζωή.

24: υγεία και ιατρικές υπηρεσίες
Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην προληπτική φροντίδα της υγείας τους και όταν αρρωσταίνουν να χρησιμοποιούν τις απαραίτητες ιατρικές υπηρεσίες για τη θεραπεία τους.

25: επανεξέταση αναδοχής
Όταν ένα παιδί τοποθετείται σε ένα ίδρυμα ή μια ανάδοχη οικογένεια, η Πολιτεία πρέπει να παρακολουθεί και να ελέγχει αν το φροντίζουν σωστά
και αν απολαμβάνει όλα τα δικαιώματά του.

26: κοινωνική πρόνοια<
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να απολαμβάνουν την κατάλληλη κοινωνική φροντίδα και ασφάλιση.

27: ανάπτυξη και επίπεδο ζωής
Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα σε ένα αξιοπρεπές επίπεδο ζωής: να έχουν φαγητό, ρούχα και να ζουν σε ένα ασφαλές σπίτι, ώστε να έχουν ομαλή σωματική, πνευματική, ψυχική, ηθική και κοινωνική ανάπτυξη. Αν οι γονείς τους δεν μπορούν να τους τα προσφέρουν, η Πολιτεία πρέπει να τους βοηθάει.

28: εκπαίδευση
Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα να πηγαίνουν στο σχολείο και να έχουν ίσες ευκαιρίες σε αυτό.
Η Πολιτεία πρέπει να παίρνει μέτρα ώστε τα παιδιά να γράφονται και να μη διακόπτουν το σχολείο. Τα μέτρα για τη σχολική πειθαρχία πρέπει να σέβονται τα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια των μαθητών.

29: σκοποί εκπαίδευσης
Η εκπαίδευση πρέπει να βοηθάει τα παιδιά να αναπτύσσουν τις ικανότητες και την προσωπικότητά τους και να μαθαίνουν να σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, τους διαφορετικούς πολιτισμούς και το φυσικό περιβάλλον.

30: μειονότητες
Τα παιδιά που ανήκουν σε εθνικές, γλωσσικές ή θρησκευτικές μειονότητες, έχουν δικαίωμα να έχουν τη δική τους πολιτιστική ζωή, να χρησιμοποιούν
τη γλώσσα τους και να ασκούν τη θρησκεία τους.

31: ελεύθερος χρόνος και ψυχαγωγία
Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα να ξεκουράζονται, να έχουν ελεύθερο χρόνο, να παίζουν, να ψυχαγωγούνται και να ασχολούνται με πράγματα
που τους ενδιαφέρουν.

32: παιδική εργασία, οικονομική εκμετάλλευση
Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από την οικονομική εκμετάλλευση και οποιαδήποτε επικίνδυνη εργασία μπορεί να βάλει σε κίνδυνο την εκπαίδευση, την υγεία ή την ανάπτυξή τους. Η Πολιτεία πρέπει να ρυθμίζει, σύμφωνα με τις διεθνείς συμβάσεις, τα κατώτατα όρια ηλικίας, τα ωράρια και τις συνθήκες εργασίας για ανηλίκους όπως και την επιβολή ποινών σε όσους τα παραβιάζουν.

33: ναρκωτικά
Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από την παράνομη χρήση ναρκωτικών ουσιών αλλά και να μη χρησιμοποιούνται στην παραγωγή και τη διακίνησή τους.

34: σεξουαλική βία και εκμετάλλευση
Είναι υποχρέωση της Πολιτείας να προστατεύει τα παιδιά από κάθε μορφή σεξουαλικής βίας και εκμετάλλευσης, όπως ο εξαναγκασμός σε σεξουαλική δραστηριότητα, η πορνεία και η πορνογραφία.
35: απαγωγή και εμπορία παιδιών
Τα κράτη παίρνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για να εμποδίσουν τις απαγωγές, την πώληση και το δουλεμπόριο των παιδιών.

36: άλλες μορφές εκμετάλλευσης
Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από οποιαδήποτε άλλη μορφή εκμετάλλευσης που μπορεί να βλάπτει την ευημερία τους.

37: βασανιστήρια και στέρηση ελευθερίας
Κανένα παιδί δεν πρέπει να υποβάλλεται σε βασανιστήρια ή άλλη απάνθρωπη ή εξευτελιστική τιμωρία. Η θανατική ποινή και η ισόβια φυλάκιση απαγορεύεται να επιβάλλονται σε παιδιά. Η σύλληψη και κράτηση ανηλίκων πρέπει να είναι σύμφωνη με το νόμο, να έχει την ελάχιστη δυνατή χρονική διάρκεια και να ανταποκρίνεται στην ανάγκες της ηλικίας τους.
38: ένοπλες συρράξεις
Σε περίπτωση πολέμου, τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται. Απαγορεύεται να συμμετέχουν σε εχθροπραξίες παιδιά κάτω των 15 ετών.

39: επανένταξη παιδιού-θύματος
Η Πολιτεία πρέπει να φροντίζει τα παιδιά που είναι θύματα παραμέλησης, κακομεταχείρισης, εκμετάλλευσης ή πολέμων για να ξεπερνούν τα τραύματά τους και να συμμετέχουν φυσιολογικά στην κοινωνική ζωή.

40: δικαιοσύνη / ποινική μεταχείριση
Κάθε παιδί ύποπτο, κατηγορούμενο ή καταδικασμένο για μια παράνομη πράξη έχει δικαίωμα να το αντιμετωπίζουν με αξιοπρέπεια, ανθρωπισμό και σεβασμό στις ανάγκες του, να ενημερώνεται για την υπόθεσή του σε γλώσσα που καταλαβαίνει και να έχει νομική βοήθεια για να μπορεί να υπερασπίζεται τον εαυτό του.

41: ευνοϊκότερες ρυθμίσεις
Αν οι νόμοι μιας χώρας προστατεύουν καλύτερα τα δικαιώματα των παιδιών από ό,τι αυτή η Σύμβαση, τότε πρέπει να εφαρμόζονται εκείνοι.

42: γνωστοποίηση
Τα κράτη έχουν υποχρέωση να κάνουν γνωστά στους μεγάλους και στα παιδιά τις αρχές και το περιεχόμενο αυτής της Σύμβασης.

43-54: εφαρμογή και έλεγχος
Μια ειδική Επιτροπή στον ΟΗΕ παρακολουθεί την εφαρμογή της Σύμβασης σε όλα τα κράτη που την έχουν υπογράψει. Οι κυβερνήσεις οφείλουν να στέλνουν εκθέσεις κάθε πέντε χρόνια και η Επιτροπή, αφού τις εξετάσει, τους στέλνει παρατηρήσεις και προτάσεις της.

πηγή: συνήγορος του παιδιού

Το άρθρο Η Διεθνής Σύμβαση για τα δικαιώματα του Παιδιού με απλά λόγια εμφανίστηκε πρώτα στο Ανάπτυξη - Πιστοποιημένο κέντρο ανοιχτής νοσηλείας.

• παιχνίδι με ομάδες άλλων παιδιών – για την κοινωνικοποίηση τους

αλλά και δραστηριότητες που θα εξασκήσουν την φαντασία και την δημιουργικότητά τους, όπως:

• γλυπτική και παιχνίδια με πλαστελίνη και ζυμάρια – για την εξάσκηση και συχρονισμό λεπτής κινητικότητας και όρασης στις τρείς διαστάσεις
• λέγκο, τουβλάκια, παιδικό παιχνίδι καρφώματος, πειράματα κτλ  – που θεωρούνται σημαντικά λόγω των επανειλλημένων προσπαθειών τις οποίες το παιδί θα κληθεί να πραγματοποιήσει για να φτάσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα, χωρίς αυτό να είναι συγκεκριμένο, ούτε και απαραίτητο, (έτσι μαθαίνει να μήν περιμένει πάντα άμεσο αποτέλεσμα και να μην τα παρατάει εύκολα)

είναι ανεκτίμητες για την ψυχική υγεία και ανάπτυξη του παιδιού και πέρα απο τις σωματικές ανάγκες που καλείται να καλύψει ο γονέας ανήκουν στα βασικά δικαιώματα του παιδιού και πρέπει να βρίσκονται πρώτες στην καθημερινή λίστα δραστηριοτήτων με τις οποίες ασχολείται ένα παιδί.
Παράδειγμα στην πράξη: o H/Y στον παιδικό σταθμό φέρνει θετικά αποτελέσματα
Έρευνα με 132 παιδιά 3-6 ετών που διενεργήθηκε σε παιδικούς σταθμούς στην Γερμανία για δύο χρόνια, έδειξε ότι η χρησιμοποίηση του Η/Υ έφερε μόνο θετικά αποτελέσματα.
Τα παιδιά όταν υπήρχε καλός καιρός προτιμούσαν να παίξουν έξω, παρά με τον υπολογιστή. Έδειξαν διάθεση συνεργασίας (ποιός θα έχει το ποντίκι για πόση ώρα) και απέκτησαν νέες υπευθυνότητες (να ανοίγουν και να κλείνουν τον υπολογιστή).
Η χρήση του υπολογιστή είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα του παιδικού σταθμού με τις εξής μορφές:
Παιδιά 5-6 ετών (σε μια ομάδα 10 παιδιών) μάθαιναν την γραμματοσειρά του αλφάβητου μέσα απο τον υπολογιστή και έπαιζαν «γραφείο» όπου δούλευαν γράφοντας προτάσεις.
Μικρότερα παιδιά παρατηρούσαν φωτογραφίες απο έντομα και φυτά σε μεγάλη ανάλυση στον υπολογιστή  (περασμένα απο σαρωτή) και με την βοήθεια της παιδαγωγού αναζητούσαν πληροφορίες για αυτά τα έντομα και φυτά. Επίσης πατούσαν τα κουμπιά που τους υποδείκνυαν τα μεγαλύτερα παιδιά και τα υποστήριζαν.
Οι παιδαγωγοί και ειδικοί συμπέραναν ότι ιδιαίτερα στην αρχή, τα παιδιά έδειξαν πολύ συχνά επιθυμία να περάσουν μεγάλο χρονικό διάστημα μπροστά απο τον υπολογιστή αλλά μετά απο λίγο καιρό, έχασαν ένα μεγάλο ποσοστό του ενδιαφέροντός τους.
Ένα μεγάλο κριτήριο της έρευνας ήταν το αποτέλεσμα που θα είχε η χρήση του Η/Υ όσον αφορά την συμπεριφορά των παιδιών: εάν θα συνενοούνταν και θα συνεργάζονταν και πόσο θα βοηθούσε το ένα το άλλο στους διάφορους προβληματισμούς σε σχέση με τον Η/Υ.
Μετά το τέλος της έρευνας επιβεβαιώθηκε ότι δεν σημειώθηκε καμία αρνητική συμπεριφορά στα παιδιά ενώ αντιθέτως παρατηρήθηκε αύξηση της συνεργασίας των παιδιών μεταξύ τους.
Στο παράδειγμα της έρευνας στην Γερμανία, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με τον Η/Υ σε έναν χώρο όπου ήδη είχαν σε μεγάλο βαθμό κατακτήσει αρκετές κοινωνικές δεξιότητες (συνεργασία, συνεννόηση κτλ.) και ο στόχος ήταν να εμπλουτίσουν τις γνωστικές τους δεξιότητες με το να γνωρίσουν τον Η/Υ και να μάθουν σιγά σιγά να τον χρησιμοποιούν – όχι όμως με την μορφή παιχνιδιών.
Η έρευνα έδειξε ότι σε αυτό το περιβάλλον η επαφή των παιδιών με τον Η/Υ ήταν χρήσιμη και εμπλούτισε την καθημερινότητα των παιδιών δίνοντάς τους επιπλέον εργαλεία για την κατανόηση των νέων μέσων.
Δυστυχώς όμως η επαφή αυτής της μορφής με τα νέα μέσα – ελεγχόμενη ποιοτικά και χρονικά – δεν είναι κάτι εύκολα υλοποιήσιμο, μιας και απαιτεί την ενεργή εμπλοκή του παιδαγωγού ή γονιού κάτω απο συγκεκριμένες προυποθέσεις: μικρός αριθμός παιδιών, ποιοτικός έλεγχος, επιλεγμένες δραστηριότητες.
Αυτό το γεγονός έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα βασικά κριτήρια για το οποία οι γονείς πολλές φορές επιλέγουν τα νέα μέσα για την απασχόληση των παιδιών τους – είναι εύκολα, γρήγορα και δεν απαιτούν την ενεργή ενασχόληση των γονέων.
Τα νέα μέσα επιστρατεύονται στην αντιμετώπιση προβλημάτων και δυσκολιών
Ειδικά προγράμματα τα οποία είναι εκπαιδευμένοι να χρησιμοποιούν παιδοψυχολόγοι, παιδοψυχίατροι και λογοθεραπευτές, επιτρέπουν πλέον μία νέα δυναμική προσσέγγιση για την αντιμετώπιση δυσκολιών όπως η δυσλεξία, η διαταραχή ελλειματικής προσοχής, ή θεμάτων που σχετίζονται με τον προφορικό λόγο αλλά και άλλων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα παιδιά προσχολικής και σχολική ηλικίας.
Έτσι ο υπολογιστής, γίνεται μέρος συγκεκριμένων θεραπευτικών συνεδριών λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του.
Ασκήσεις γίνονται αντί βαρετές, ιδιαίτερα ευχάριστες μιάς και αποτελούν μέρος ενός παιχνιδιού το οποίο ερεθίζει με ευκολία τον εγκέφαλο του θεραπευόμενου, αποσπώντας άμεσα την προσοχή του.
Παράλληλα μειώνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό ένα απο τα σημαντικά εμπόδια που υπάρχουν στην θεραπεία ενός παιδιού – το χαμηλό κίνητρο για συνεργασία και συμμετοχή στην συνεδρία – αυξάνοντας κατά πολύ την αποτελεσματικότητα κάθε συνεδρίας αλλά και συντομεύοντας και σημαντικά τη συνολική χρονική διάρκεια της θεραπείας.
Τα νέα μέσα και οι δυσάρεστες παρενέργειες:
Η πραγματικότητα στην καθημερινότητα των παιδιών, Παιχνίδια, Εγκληματικότητα, Συναισθήματα, Συγκέντρωση.
Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι το 90% των ηλεκτρονικών παιχνιδιών περιέχουν καποιας μορφής βίαιο περιεχόμενο και δεν διευκρινίζουν πολλές φορές το όριο της ηλικίας στα παιδιά που απευθύνονται.
Έρευνα απο το Εγκληματολογικό Ερευνητικό Κέντρο του Niedersachsen, στην Γερμανία δείχνει ότι απο τους ανήλικους που προέβησαν σε εγκληματικές πράξεις, το 44% δήλωσαν ότι έπαιζαν πολύ συχνά παιχνίδια με θέματα τον πόλεμο, έναντι του 14% που δήλωσε ότι δεν έπαιζε καθόλου.
Όσο η συχνότητα ενασχόλησης με παιχνίδια πολέμου αυξανόταν, τόσο αυξανόταν και το ποσοστό των ανηλίκων που προέβησαν σε εγκληματικές πράξεις.
Η συχνή έκθεση σε βίαια ερεθίσματα τόσο μέσα από τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, όσο και μέσα από την τηλεόραση έχει ως συνέπεια την απευαισθητοποίηση στη βία με αποτέλεσμα την έλλειψη αντίδρασης στη πραγματική βία και τη βιαιοπραγία. Το πιο ανησυχητικό αποτέλεσμα αυτού, είναι η μείωση της ικανότητας για ενσυναίσθηση, δηλαδή για νοητική και συναισθηματική ικανότητα για επαφή και κατανόηση της ψυχικής κατάστασης του άλλου, που θεωρείται βασικός μηχανισμός αναστολής της επιθετικότητας και της αντικοινωνικής συμπεριφοράς.
Με έναν ανάλογο τρόπο επιδρά και η τηλεόραση στην αντίληψη που διαμορφώνουν τα παιδιά σε σχέση με το πραγματικό κόσμο και τη φυσιολογική κοινωνική συμπεριφορά.
Αμφίσημη είναι η επίδραση των ηλεκτρονικών παιχνιδιών και της τηλεόρασης στην ανάπτυξη της φαντασίας και την ικανότητα διάκρισης της από την πραγματικότητα.
Τα σχέδια παιδιών που βλέπουν καθημερινά μέχρι μία ώρα τηλεόραση, έχουν αρκετή διαφορά με αυτά των παιδιών που βλέπουν καθημερινά τουλάχιστον τρεις ώρες τηλεόραση

Έρευνα σε σχολείο του Freiburg έδειξε ότι παιδιά 11-15 ετών που βλέπουν αρκετή τηλεόραση, έχουν δυσκολίες στην συγκέντρωση: ο εγκέφαλος συνηθίζει στις πολύ γρήγορες εναλλαγές εικόνων και ήχων και δυσκολεύεται να παρακολουθήσει την ομιλία του καθηγητή, ή ακόμα και συνομιλίες με άλλους μαθητές.
Επίσης τα παιδιά που έβλεπαν πολύ τηλεόραση δεν είχαν καμία αντίδραση σε εικόνες στις οποίες άλλα παιδιά που δεν έβλεπαν τηλεόραση, αιθανόντουσαν μεγάλη συγκίνηση.
Έρευνα στον Καναδά με πάνω απο 2.600 παιδιά έδειξε ότι παιδιά 2 ετών έβλεπαν πάνω απο 2 ώρες καθημερινά τηλεόραση, ενώ παιδιά 3-4 ετών έβλεπαν 3,6 ώρες την ημέρα τηλεόραση.
Ένα στα  δέκα απο τα παιδιά που έβλεπαν 3,6 ώρες τηλεόραση την ημέρα, βίωσε στην ηλικία των 7 ετών διαταραχές ελλειματικής προσοχής.

Εθισμός ακόμα και απο χαρούμενα παιχνίδια για μικρά παιδιά
Δύο ξεχωριστές έρευνες, η μία απο το Stanford University στις Η.Π.Α. και η άλλη απο το Tohoku University στην Σιγκαπούρη είχαν το ίδιο αποτέλεσμα: απέδειξαν ότι η ενασχόληση με απλά και χαρούμενα παιχνίδια στον Η/Υ σε μικρές ηλικίες συνηθίζει τα παιδιά στις γρήγορες εναλλαγές/κινήσεις και πολύχρωμα γραφικά – με αποτέλεσμα να εθιστούν πολύ πιό εύκολα και σε αντίστοιχα παιχνίδια όταν μεγαλώσουν (που σε μεγαλύτερες ηλικίες είναι και παιχνίδια τα οποία περιλαμβάνουν σκηνές έντονης δράσης και βίας).
Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια αλλάζουν μέρος του εγκεφάλου
Άλλη έρευνα, πάλι στο Tohoku University που είχε αρχικά στόχο να δείξει την δραστηριότητα του εγκεφάλου σε έφηβους την ώρα που παίζουν Nintendo, απέδειξε ότι η ενασχόληση με ηλεκτρονικά παιχνίδια εξασκεί και αλλάζει το μέγεθος του μέρους του εγκεφάλου το οποίο ευθύνεται για την όραση και την κίνηση – το ίδιο μέρος που απαιτείται να λειτουργήσει για την κατακράτηση βίαιων ή λανθασμένων κοινωνικά προθέσεων.
Η έρευνα αυτή έδειξε ότι δεν είναι μόνο οι εικόνες βίας του παιχνιδιού που θα προκαλέσουν μια πιό βίαιη γενιά στο μέλλον, αλλά ο ριζικός τρόπος με τον οποίο επιδρά αυτή η δραστηριότητα στον εγκέφαλο.
Υπολογιστής και τα μάτια των παιδιών
Η χρήση του Η/Υ έχει ελαττώσει επιπλέον τις ώρες που τα παιδιά χρησιμοποιούν την ικανότητα τους να βλέπουν μακριά – η καθημερινότητα των παιδιών αποτελείται απο ολοένα και περισσότερες δραστηριότητες οι οποίες απαιτούν όραση σε κοντινές αποστάσεις και όχι πιά μακρινές.
Έτσι δεν είναι περίεργο το ότι οι έρευνες δείχνουν ότι το ποσοστό παιδιών με μυωπία έχει αυξηθεί απο 12,1% σε 20,4% απο το 1995 εώς σήμερα (με βάση έρευνα που έγινε στην Taiwan), ενώ με βάση άλλη έρευνα που έγινε στην Σιγκαπούρη, το ποσοστό διπλασιάστηκε απο 17% σε 34%.
Επίσης έχει σημειωθεί το Computer Vision Syndrome το οποίο συνδέεται με την πολύωρη χρήση του Η/Υ ακόμα και σε παιδιά.
Τι μπορούν οι γονείς να κάνουν για να αποφύγουν την εμφάνιση του CVS:

• να παρατηρούν τις αντιδράσεις του παιδιού τους – τρίψιμο των ματιών σημαίνει ότι ο μυς του ματιού έχει κουραστεί, (ή επίσης κόκκινα μάτια και στρίψιμο του κεφαλιού)./li>

• να ρυθμίζουν την οθόνη έτσι ώστε το παιδί να μήν χρειάζεται να αλλάξει στάση, να καμπουριάζει ή να κοιτάει με κλίση του κεφαλιού την οθόνη
• να ρυθμίζουν τον φωτισμό έτσι ώστε να μήν υπάρχουν γυαλάδες στην οθόνη,
• να μήν είναι έντονη η διαφορά της φωτεινότητας της οθόνης του υπολογιστή και του δωματίου,
• λόγω του ότι τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν απο μόνα τους συνήθως εάν έχουν κάποιο πρόβλημα όρασης, είναι απαραίτητο οι γονείς να ελέγχουν την όραση του παιδιού τους συχνά.

Τηλεόραση, Η/Υ και επιδόσεις
Υπάρχουν άραγε και θετικά ευρήματα σε σχέση με τη χρήση Η/Υ και ηλεκτρονικών παιχνιδιών;  Στις θετικές κριτικές αναφέρεται ότι τα ηλεκτρονικά παιχνίδια συμβάλλουν στην ανάπτυξη και βελτίωση των γνωστικών δεξιοτήτων και ειδικότερα στη συγκέντρωση, τη παρατηρητικότητα, τον οπτικοκινητικό συντονισμό, την επιδεξιότητα, την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων και την αύξηση των γενικών γνώσεων.
Προσφέρουν εξοικίωση με τη τεχνολογία και τη χρήση της στη καθημερινή ζωή και βελτιώνουν τις γνωστικές δεξιότητες των μαθητών, ιδιαίτερα εκείνων που έχουν κάποιες μαθησιακές δυσκολίες – χρησιμοποιούνται μάλιστα και απο τους ειδικούς κατά την διάρκεια συνεδριών.
Υπάρχουν περιπτώσεις που όπως τα ίδια τα παιδιά μαρτυρούν, ο Η/Υ τα βοηθά στην εύρεση στρατηγικών επίλυσης προβλημάτων, στην συνεργασία αλλά και στον προγραμματισμό δραστηριοτήτων μέσα στο πλαίσιο ενός παιχνιδιού όπως πχ Sims ή ακόμα και Counterstrike.
Ο Λάζλο (15 ετών) όπως αναφέρει στην Angela Gattenburg, δημοσιογράφο του περιοδικού Spiegel, δεν έχει απαραίτητα όρεξη να παίζει όλη την ημέρα Counterstrike, αλλά εκτός απο αυτό το παιχνίδι του αρέσει και να πηγαίνει σινεμά, στο Judo ή στο τέννις,  πιστεύει ότι μέσα απο το Counterstrike αποκτά την ικανότητα στρατηγικής σκέψης αλλά και πιό γρήγορα αντανακλαστικά.
Η Jana, έχει επιδόσεις της τάξεως του 19-20 στο σχολείο, κάνει πατινάζ, τζόγκινγκ, παίζει κλαρίνο και κάνει ιππασία. Χρησιμοποιεί τον υπολογιστή για να κάνει έρευνα για το σχολείο, να μιλάει με φίλες της στο εξωτερικό μέσω του προγράμματος skype και προπαντώς για να παίζει το αγαπημένο της παιχνίδι το Sims με το οποίο όπως λέει, μαθαίνει έννοιες όπως υπευθυνότητα και οργάνωση.
Χρησιμοποιούν τα παιδιά αυτές τις ικανότητες στην μετέπειτα τους ζωή ή αυτές ισχύουν μόνο στον φανταστικό κυβερνοχώρο? Δεν υπάρχει ακόμα κάποια έρευνα για αυτό.
Υπάρχει όμως, έρευνα στη Νέα Ζηλανδία που έγινε με 1.000 παιδιά στην ηλικία 5 -15 ετών, που είχε καταγράψει πόσες ώρες έβλεπαν τηλεόραση. Τριάντα χρόνια αργότερα, η έρευνα δείχνει τα εξής: το μεγαλύτερο ποσοστό όσων έβλεπαν στην παιδική τους ηλικία περισσότερο απο 3 ώρες τηλεόραση καθημερινά, δεν είχε καταφέρει να τελειώσει την υποχρεωτική εκπαίδευση – σε αντίθεση με το μεγαλύτερο ποσοστό όσων έβλεπαν λίγη τηλεόραση, οι οποίοι κατάφεραν να πάρουν πτυχίο ΑΕΙ.
Επίσης στην έρευνα απο το Εγκληματολογικό Ερευνητικό Κέντρο του Niedersachsen οι σχολικές επιδόσεις παιδιών 10 ετών, που είχαν μέτρια ή μεγάλη ενασχόληση με παιχνίδια πολέμου τα οποία είναι ακατάλληλα για ανηλίκους (κατάλληλα απο 18 ετών δηλαδή), ήταν αρκετούς βαθμούς κατώτερες του μέσου όρου, σε αντίθεση με τις σχολικές επιδόσεις παιδιών που δεν είχαν ξαναπαίξει ποτέ τέτοια παιχνίδια, οι οποίες ήταν αρκετούς βαθμούς ανώτερες απο την βαθμολογία του μέσου όρου.
Ποιό θα είναι το μέλλον της εκπαίδευσης?
Υπάρχουν γονείς, όπως ο Gerhard Florin μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Αμερικανικής εταιρείας Electronic Arts, που πιστεύουν ότι η εκπαίδευση θα έπρεπε να αλλάξει και να ακολουθήσει τα γρήγορα βήματα των υπολογιστών – με την χρήση των οποίων τα παιδιά δεν έχουν ποτέ πρόβλημα συγκέντρωσης για ώρες – σε σύγκριση με την παραδοσιακή διδακτική ώρα κατά την διάρκεια της οποίας δεν αντέχουν να συγκεντρωθούν.
Τα παιδιά του έμαθαν να διαβάζουν με το παιχνίδι Pokemon στο οποίο υπάρχουν πολλές λέξεις και τώρα πλέον κανονίζουν μόνα τους μετά το καθημερινό διάβασμα και τις εξωσχολικές τους δραστηριότητες την ώρα του παιχνιδιού, στο ειδικό δωμάτιο με τους υπολογιστές.
Όμως παρόλο που είναι υπέρμαχος της ενασχόλησης των παιδιών με τον υπολογιστή, η τηλεόραση είναι για εκείνον ένα μέσο το οποίο τα παιδιά του (που τώρα είναι 12 ετών) δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούν ελεύθερα.
Πιστεύει ότι όπως οι γονείς διαλέγουν τα βιβλία που δίνουν στα παιδιά τους να διαβάσουν έτσι θα έπρεπε να διαλέγουν και τα παιχνίδια που τους επιτρέπουν να παίζουν στον υπολογιστή ή να βλέπουν στην τηλεόραση.
Συμπέρασμα?
Είναι αποδεδειγμένο ότι η τηλεόραση καθώς και ο Η/Υ, έχουν αρκετές επιπτώσεις στην διαμόρφωση του χαρακτήρα αλλά και των ικανοτήτων των παιδιών, σε προσχολική και σχολική ηλικία.
Κοινωνικοί λόγοι αλλά και πρακτικοί (χρήση του Η/Υ για έρευνα σε σχολικές εργασίες, εύκολη λύση απασχόλησης των παιδιών για τους γονείς) έχουν τοποθετήσει τον Η/Υ και την τηλεόραση στην οικογενειακή καθημερινότητα.
Αυτή η πραγματικότητα κάνει επιτακτική την ελεγχόμενη και επιλεκτική γνωριμία των παιδιών με τα μέσα αυτά, με στόχο να αποφευχθεί μια αλόγιστη χρήση της τηλεόρασης ή του Η/Υ σαν μέσο πολύωρης απασχόλησης των παιδιών.
Οι γονείς καλούνται λοιπόν όχι να απαγορέψουν και να αποκλείσουν με δραστικά μέτρα και τιμωρίες, αλλά αντιθέτως να συνεργαστούν και να πάρουν μέρος στην ενασχόληση των παιδιών τους με τα νέα μέσα, εκμεταλλευόμενοι αυτή την ευκαιρία για μάθηση και ψυχαγωγία για όλη την οικογένεια – φυσικά πάντα λαμβάνοντας υπόψη κριτήρια που ισχύουν για την ηλικία του παιδιού τους σε θέματα χρονικά και θεματικά.
Συμβουλές για γονείς:

• Όταν βλέπουν τα παιδιά σας τηλεόραση, διαλέξτε τις εκπομπές και δείτε τις εκπομπές όσο γίνεται μαζί τους/li>

• Ενημερωθείτε περισσότερο και οι ίδιοι για τα ηλεκτρονικά παιχνίδια έτσι ώστε να έχετε έγκυρη γνώμη και σωστή επίβλεψη στην επιλογή του είδους των παιχνιδιών από τα παιδιά σας
• Μοιραστείτε το ενδιαφέρον και τον ενθουσιασμό των παιδιών σας για τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που με προσοχή έχετε επιλέξει, δημιουργήστε μια ευκαιρία να περάσετε χρόνο μαζί τους, με χαλαρό τρόπο, αλλά και να λειτουργήσετε ως φίλτρο συζητώντας μαζί τους για το περιεχόμενο
• Συζητήστε μαζί τους για το τι τους έκανε εντύπωση και εντάξτε αυτές τις καταστάσεις σε συμβολικά παιχνίδια και παραμύθια (για παιδιά προσχολικής ηλικίας).
• Διερευνήστε αν η υπερβολική ενασχόληση του παιδιού σας με τον Η/Υ ή την τηλεόραση υποδηλώνει κάποια συναισθηματική δυσκολία.
• Μην απαγορεύετε στα παιδιά να έχουν συναισθηματικές αντιδράσεις σε αυτά που βλέπουν.
• Mην τα τιμωρείτε ή τα χλευάζετε που ενθουσιάζονται με τα νέα μέσα.
• Μην επιτρέπετε την τηλεόραση πρίν τον παιδικό σταθμό, το σχολείο, ή το πρωινό.

Μ.Στυλιανάκη
Πηγές:

• http://www.lifeline.de/special/familie_erziehung/computer_tv_handy/content-128600.html
• http://www.bzga.de/?uid=3244d6625a8efadab0bd8dfdb5d3c867&id=maine3
• http://www.lifeline.de/special/familie_erziehung/computer_tv_handy/content-128603.html
• http://www.heise.de/newsticker/meldung/55118
• http://www.allaboutvision.com/parents/children-computer-vision-syndrome.htm
• http://www.guardian.co.uk/Archive/Article/0,4273,4241769,00.html
• http://en.allexperts.com/q/Internet-Kids-3139/Hi-wondering.htm 
• «Πως να να μιλήσετε σε ένα παιδί σας για……», Το βιβλίο της «Γραμμής-Σύνδεσμος» για τους γονείς, Εκδόσεις ΚΟΑΝ, ISBN 978 960 7895 76 9 (διαβάστε εδώ περισσότερα)
• Περιοδικό Spiegel, Τεύχος Nr.20/14.5.07

Το άρθρο Παιδί, Τηλεόραση και Υπολογιστής εμφανίστηκε πρώτα στο Ανάπτυξη - Πιστοποιημένο κέντρο ανοιχτής νοσηλείας.

Οι δυσκολίες από την ΕΠ μπορεί να κυμαίνονται σε ένα εύρος από ελαφρές σε σοβαρές βλάβες. Άτομα που έχουν ΕΠ μπορεί να αντιμετωπίζουν προβλήματα με την όραση, την ακοή, την αίσθηση της αφής, τη νόηση ή την επικοινωνία. Μπορεί επίσης να αντιμετωπίζουν προβλήματα από επιληπτικές κρίσεις.

 Η Εγκεφαλική Παράλυση εκδηλώνεται με συχνότητα 1,0–2,5/1000 παιδιά που γεννιούνται ζωντανά. Ο αριθμός των παιδιών στα οποία τίθεται η  διάγνωση της ΕΠ έχει μεγαλώσει τα τελευταία χρόνια ως αποτέλεσμα των αυξημένων ποσοστών επιβίωσης των προώρων μωρών και των ολιγοβαρών κατά τη γέννηση νεογνών. Επίσης το προσδόκιμο επιβίωσης των ενηλίκων με ΕΠ  έχει αυξηθεί. Τα άτομα με ΕΠ μπορούν να ωφεληθούν πάρα πολύ από τη φυσικοθεραπεία σε όλα τα στάδια της ζωής τους.

Οι φυσικοθεραπευτές είναι εξειδικευμένοι στο να βοηθούν άτομα με ΕΠ να βελτιώσουν τις φυσικές τους δραστηριότητες. Μπορούν να τους βοηθήσουν να παραμείνουν δραστήριοι και υγιείς και να πραγματοποιούν καθημερινές δραστηριότητες όπως μετακίνηση, ανεξάρτητη ή μη βάδιση, χρήση αναπηρικού αμαξιδίου, μεταφορές από και προς το αμαξίδιο, μεταφορές από και προς καρέκλα, αυτοκίνητο , κρεβάτι κλπ.

  Τι είναι η Εγκεφαλική Παράλυση?

 Η εγκεφαλική παράλυση είναι ένας ευρύς όρος που         χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις επιδράσεις που έχουν πάνω  στην ανάπτυξη των κινητικών δεξιοτήτων μη προοδευτικές –  επιδεινούμενες βλάβες του αναπτυσσόμενου εγκέφαλου. Στις  μορφές  της ΕΠ έχουν δοθεί διάφορα ονόματα ανάλογα με τον τύπο  των προβλημάτων στην κίνηση και τις περιοχές του σώματος που έχουν επηρεαστεί:

Σπαστική αφορά τον αυξανόμενο σπασμό των μυών καθώς το άτομο κινείται.
Αταξική αφορά το μειωμένο συντονισμό και αστάθεια σε όλο το σώμα.
Δυσκινητική αφορά απρόβλεπτες αλλαγές στο μυϊκό τόνο και την κίνηση που μπορεί να προκαλέσουν αστάθεια στην στάση.
Μικτή αφορά έναν συνδυασμό των παραπάνω προβλημάτων στην κίνηση ( σπαστική, δυσκινητική ή αταξική)
Τετραπληγία αφορά την ΕΠ που επηρεάζει και τα άνω και τα κάτω άκρα , τον αυχένα και τον κορμό ( συνήθως με μεγαλύτερη βαρύτητα στα άνω άκρα)
Διπληγία επηρεάζει είτε τα δύο κάτω άκρα ( η πιο κοινή μορφή της διαταραχής) ή τα δύο άνω άκρα ( λιγότερο συχνή)
Ημιπληγία επηρεάζει τη μια πλευρά του σώματος ( άνω και κάτω άκρο).

 Κλινικές εκδηλώσεις 

  Τα συμπτώματα και οι κλινικές εκδηλώσεις της ΕΠ διαφέρουν από άτομο σε άτομο. Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν από πολύ νωρίς στην ηλικία των 2 μηνών και συνήθως είναι ορατά πριν την ηλικία των 2 ετών. Οι γονείς συχνά παρατηρούν πρώιμα σημάδια όπως ότι το παιδί τους δεν είναι ικανό να κρατήσει το κεφάλι του καλά όπως τα άλλα μωρά, ή δεν μπορεί με ευκολία να φτάσει ένα αντικείμενο, να ρολλάρει, να καθίσει, να μπουσουλήσει ή να περπατήσει.

Άλλα συμπτώματα της ΕΠ που σχετίζονται με την κίνηση μπορεί να περιλαμβάνουν:

• Σφιχτούς μύες που γίνονται ακόμα πιο σφιχτοί όταν υπάρχει περίοδος στρες, ασθένειας  και επίσης με την πάροδο του χρόνου
• Σφιχτές αρθρώσεις που δεν κάμπτονται ή δεν μπορούν να διαταθούν σε όλο τους το εύρος, ιδιαίτερα στα χέρια, τους αγκώνες, τα ισχία, τα γόνατα ή τους αστραγάλους
• Μυϊκή αδυναμία ή μια μείωση στις κινήσεις που ένα παιδί ήδη πραγματοποιούσε μέχρι κάποια στιγμή
• Έλλειψη ικανοποιητικής κίνησης στα πόδια, τα χέρια, τον κορμό ή το κεφάλι
• Έλλειψη συντονισμού
• «Χαλαροί» ( Floppy) μύες, ιδιαίτερα στον κορμό και το κεφάλι
• Μυϊκοί τρόμοι

Άλλα συμπτώματα της ΕΠ μπορεί να περιλαμβάνουν :

• Δυσκολίες στην ομιλία ή  στο να γίνουν κατανοητοί από τους άλλους
• Μαθησιακές δυσκολίες ( ακόμα και αν το παιδί έχει φυσιολογική νοημοσύνη)
• Προβλήματα όρασης
• Προβλήματα ακοής
• Επιληπτικές κρίσεις ( σπασμοί)
• Πόνος στις αρθρώσεις που συχνά προκαλείται από τους σφιχτούς μύες ή την κακή στάση
• Μειωμένη δύναμη και συντονισμός στο στόμα με αποτέλεσμα προβλήματα στη σίτιση και/ ή αυξημένη σιελόρροια
• Δυσκολία στον έλεγχο της ούρησης
• Δυσκοιλιότητα
• Πιο αργή – σε σχέση με το φυσιολογικό– ανάπτυξη

Πως τίθεται η διάγνωση?

Η διάγνωση τίθεται από τον παιδίατρο, τον παιδονευρολόγο ή τον αναπτυξιολόγο γιατρό, οι οποίοι και παραπέμπουν στους φυσικοθεραπευτές για παρέμβαση.

Ο φυσικοθεραπευτής :

Θα πάρει ένα πλήρες ιατρικό ιστορικό, και θα ρωτήσει για την περίοδο της εγκυμοσύνης, τον τοκετό  και τη γενική υγεία του παιδιού

θα πραγματοποιήσει μια πλήρη αξιολόγηση που περιλαμβάνει

• παρατήρηση του παιδιού σε διαφορετικές θέσεις ώστε να αξιολογήσει τα πρότυπα κίνησης
• αξιολόγηση με παρέμβαση ( hands-on) για την εκτίμηση του μυϊκού τόνου, της δύναμης, της ευλυγισίας και των αντανακλαστικών
• προσδιορισμό των αναπτυξιακών σταδίων ( πόσο καλά μπορεί να κάτσει, να σταθεί ή να πιάσει αντικείμενα για μια δεδομένη ηλικία).

Πώς μπορεί να βοηθήσει ο Φυσικοθεραπευτής?   

Ένας φυσικοθεραπευτής είναι πολύ σημαντικό μέλος της ομάδας αποκατάστασης για κάποιο άτομο που διαγιγνώσκεται με ΕΠ. Οι θεραπευτές βοηθούν τα άτομα με ΕΠ να κερδίσουν δύναμη και κίνηση ώστε να λειτουργούν όσο το δυνατόν καλύτερα σε όλες τις φάσεις της ζωής τους.

Ο φυσικοθεραπευτής θα προσφέρει φροντίδα στα διαφορετικά στάδια της ανάπτυξης του κάθε ατόμου, αναλόγως με τις ξεχωριστές ανάγκες που αντιμετωπίζει το κάθε άτομο. Η φυσικοθεραπεία μπορεί να γίνει στο εργαστήριο φυσικοθεραπείας, στο σπίτι του ατόμου, στο σχολείο ( ειδικές σχολικές δομές) , σε κέντρα αποκατάστασης και ιδρύματα. Ο φυσικοθεραπευτής θα δουλέψει και θα συνεργαστεί μαζί με άλλους επαγγελματίες υγείας , όπως εργοθεραπευτές, λογοθεραπευτές/ λογοπεδικούς, ειδικούς παιδαγωγούς κλπ, ώστε να καθορίσουν τις θεραπευτικές ανάγκες του κάθε ατόμου, καθώς οι προτεραιότητες της θεραπευτικής παρέμβασης αλλάζουν.

Φυσικοθεραπεία τα πρώτα χρόνια : γέννηση μέχρι 4 ετών

Οι φυσικοθεραπευτές μπορούν να βοηθήσουν τους κηδεμόνες/ γονείς να υποστηρίξουν την κινητική ανάπτυξη του παιδιού τους παρέχοντας τους εκπαίδευση ( μέσω πρακτικής εξάσκησης hands– on training) για τη σωστή τοποθέτηση σε θέσεις, για την κίνηση, τον τρόπο με τον οποίο ταΐζουν το παιδί, το πώς θα παίζουν μαζί του και το πώς θα το ηρεμούν. Ο φυσικοθεραπευτής θα προτείνει αλλαγές στο περιβάλλον του σπιτιού ώστε να ενθαρρυνθεί η κινητική ανάπτυξη, όπως επίσης η επικοινωνία, η ακοή, η όραση και οι ικανότητες για παιχνίδι. Είναι πολύ σημαντικό να θυμάστε ότι μέσω του παιχνιδιού τα μικρά παιδιά μαθαίνουν πολλές από τις δεξιότητες που αναπτύσσουν με την πάροδο του χρόνου.  Ο φυσικοθεραπευτής αναπτύσσει ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα δραστηριοτήτων , συχνά μέσω του παιχνιδιού, ώστε να ταιριάζει με τις ιδιαίτερες ανάγκες του κάθε παιδιού– με σκοπό τη βελτίωση της δύναμης, της κίνησης και της λειτουργίας. Η θεραπεία γίνεται ενώ «χειριζόμαστε» το παιδί,  μας καθοδηγεί και το καθοδηγούμε μέσω συνεχούς ανατροφοδότησης (feedback). Καθοδηγούμε το κινητικό αποτέλεσμα με το χειρισμό μας προκειμένου οι κινητικές αντιδράσεις του παιδιού να είναι όσο το δυνατό πιο φυσιολογικές. Μ» αυτό τον τρόπο το παιδί μέσω της επανάληψης αποκτά την εμπειρία νέων και πιο φυσιολογικών αισθητικοκινητικών προτύπων και τα εδραιώνει.

 Φυσικοθεραπεία στα σχολικά χρόνια : ηλικίες 5–12 ετών

Οι φυσικοθεραπευτές εκπαιδεύουν τους γονείς και κηδεμόνες ώστε να βοηθήσουν το παιδί   τους, που έχειΕΠ,  να επιτύχει λειτουργικούς στόχους και όσο το δυνατόν την υψηλότερη ποιότητα ζωής σε όλα τα στάδια της ανάπτυξης. Το θεραπευτικό πρόγραμμα και οι στόχοι αλλάζουν όσο μεγαλώνει το παιδί. Η προσχολική αλλά και η σχολική περίοδος φέρνει νέες προκλήσεις και  το παιδί οφείλει να εξερευνήσει νέα περιβάλλοντα κάθε χρόνο.   Σε αυτή την ηλικία, τα παιδιά επίσης βιώνουν αλματώδη αλλαγή στην ανάπτυξή τους, και αυτό απαιτεί κατάλληλες προσαρμογές του θεραπευτικού προγράμματος αλλά και του εξοπλισμού που πιθανόν χρησιμοποιεί το παιδί. Οι προτεραιότητες της φροντίδας μπορεί να επικεντρώνονται στη βάδιση, τις μεταφορές, την προσωπική υγιεινή, το παιχνίδι, την κοινωνικοποίηση, και τον προσαρμοσμένο εξοπλισμό  που εξυπηρετεί τις κοινωνικές και σωματικές/ φυσικές  αλλαγές  που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.  Η φυσικοθεραπεία μπορεί να παρέχεται στο σπίτι, σε εργαστήρια φυσικοθεραπείας, σε ιδρύματα και/ ή σε σχολικές δομές.  Ο φυσικοθεραπευτής , μαζί με τον εργοθεραπευτή θα εστιάσουν και μπορεί να προτείνουν τροποποιήσεις και προσαρμογές στο σχολικό περιβάλλον έτσι ώστε να διασφαλίσουν το καλύτερο δυνατό εκπαιδευτικό περιβάλλον.

Η φυσικοθεραπεία βοηθά τον έφηβο με ΕΠ εστιάζοντας στην πρόληψη προβλημάτων όσον αφορά τη στάση του σώματος και τους αρθρικούς περιορισμούς. Αυτό γίνεται με την ενθάρρυνση και διατήρηση της κινητικότητας, της καλής φυσικής κατάστασης, την αντιμετώπιση του μυϊκού και / ή αρθρικού πόνου, και τη σύσταση για εφαρμογή ναρθήκων ή χρήση άλλων βοηθημάτων ώστε να διατηρείται η λειτουργικότητα του ατόμου. Ο φυσικοθεραπευτής θα διδάξει τους γονείς για την αυτοφροντίδα, τη διατήρηση των ημερήσιων προγραμμάτων ( διατήρηση καθημερινής ρουτίνας) , την κοινωνικοποίηση, τη φυσική δραστηριότητα και θα βοηθήσει στο σχεδιασμό για την καθημερινότητα του παιδιού στο σχολικό περιβάλλον καθώς και για το μελλοντικό επαγγελματικό προσανατολισμό.

Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι όλες οι συνήθειες που μας ακολουθούν μια ζωή δημιουργούνται και εδραιώνονται σε αυτή την ηλικία – και το να αναπτύξεις ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα εκγύμνασης μπορεί να βελτιώσει την υγεία και τη λειτουργικότητα του ατόμου για το υπόλοιπο της ζωής του. Τα παιδιά με ΕΠ αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο με μεγαλύτερες πιθανότητες  από άλλα παιδιά  ανάλογης ηλικίας να μην γυμνάζονται αρκετά και να γίνονται νωθρά , γεγονός που οδηγεί σε προβλήματα αύξησης βάρους και ιατρικές επιπλοκές. Αυτά τα θέματα αναπτύσσονται αργά και σταδιακά, αλλά έχουν σημαντική επίδραση στην ποιότητα ζωής του παιδιού και των κηδεμόνων τους. Οι φυσικοθεραπευτές είναι ειδικευμένοι στο να αναπτύσσουν εξατομικευμένα προγράμματα άσκησης έτσι ώστε να χρησιμοποιούν τις ιδιαίτερες ικανότητες και δυνάμεις του κάθε παιδιού. Για παράδειγμα, ο φυσικοθεραπευτής μπορεί να προτείνει  προσαρμοσμένο τύπο άθλησης, όπως bowling, κολύμβηση, ποδήλατο, τένις  και μπάσκετ έτσι ώστε να προωθήσει τόσο τη φυσική κατάσταση όσο και την κοινωνικοποίηση ανάμεσα σε παιδιά ίδιας ηλικίας.

  Φυσικοθεραπεία στην ενηλικίωση: Ηλικία 18+

Πολλά παιδιά με ΕΠ ζουν με υψηλό λειτουργικό επίπεδο ζωής ως ενήλικες. Η ΕΠ δεν αποτελεί πάντα εμπόδιο στο να αποκτήσουν αξιόλογες καριέρες και οικογένειες. Στην ενήλικη ζωή, τα άτομα με ΕΠ συχνά εστιάζουν στην αντιμετώπιση και διαχείριση του πόνου, την  εξοικονόμηση ενέργειας, τον προσαρμοσμένο εξοπλισμό και τις περιβαλλοντικές τροποποιήσεις ώστε να βιώνουν την ανεξαρτησία τους στην εργασία και το σπίτι τους. Οι φυσικοθεραπευτές μπορούν να βοηθήσουν στη διαχείριση αυτών των θεμάτων. Όπως και αρκετοί ενήλικες , τα άτομα με ΕΠμπορεί να έχουν μυϊκούς και αρθρικούς πόνους στην ενήλικη ζωή τους. Οι φυσικοθεραπευτές έχουν τη γνώση να προτείνουν εξειδικευμένη και εξατομικευμένη θεραπευτική άσκηση που να τους δώσει τη δυνατότητα  να μένουν υγιείς και δυνατοί μειώνοντας την πιθανότητα ή την ένταση των μυοσκελετικών προβλημάτων.

Οι φυσικοθεραπευτές είναι ειδικευμένοι σε όλα αυτά τα θέματα και σε συνεργασία με τα άτομα με ΕΠ και τους κηδεμόνες τους μπορούν να θέσουν εξατομικευμένους στόχους για ρεαλιστικά και θετικά αποτελέσματα.

Τι είδους φυσικοθεραπευτή χρειάζομαι?

Όλοι οι φυσικοθεραπευτές έχουν τις γνώσεις μέσω της εκπαίδευσής τους και της εμπειρίας τους να αντιμετωπίσουν ασθενείς με ΕΠ.

Παρόλα αυτά, κάποιος θα μπορούσε να απευθυνθεί σε :

• Φυσικοθεραπευτή που έχει εμπειρία στην αντιμετώπιση ασθενών με ΕΠ
• Φυσικοθεραπευτή που είναι εξοικειωμένος και έχει εμπειρία στην  αντιμετώπιση και θεραπευτική παρέμβαση σε βρέφη και παιδιά
• Φυσικοθεραπευτή που είναι εξειδικευμένος στην παιδιατρική/ νευρολογική φυσικοθεραπευτική αποκατάσταση, δηλαδή που έχει εξειδικευμένη γνώση, εμπειρία και ικανότητες.

Γενικές κατευθυντήριες γραμμές όταν ψάχνετε για φυσικοθεραπευτή ( ή οποιοδήποτε άλλο επαγγελματία υγείας)

• Λάβετε συστάσεις από την οικογένεια και τους φίλους σας ή από άλλους επαγγελματίες υγείας
• Όταν έρθετε σε επαφή με το φυσικοθεραπευτή , συζητήστε μαζί του για την εμπειρία του στην αντιμετώπιση ατόμων με ΕΠ

Κατά τη διάρκεια της πρώτης σας επίσκεψης στο φυσικοθεραπευτή, να είστε προετοιμασμένοι  να περιγράψετε με όσες περισσότερες λεπτομέρειες το ιστορικό του ατόμου που έχει διαγνωστεί με ΕΠ, τις καθημερινές δυσκολίες που αντιμετωπίζετε, τις συνθήκες εκείνες που δυσχεραίνουν τα συμπτώματα / κλινική εικόνα του ατόμου, και βέβαια να συζητήσετε τους στόχους που έχετε.

Επιπλέον πληροφορίες

   Τα παρακάτω άρθρα παρέχουν επιστημονική τεκμηρίωση που σχετίζεται με την φυσικοθεραπεία στην εγκεφαλική παράλυση. Τα άρθρα αναφέρουν πρόσφατες έρευνες και δίνουν μια ανασκόπηση της πρακτικής διεθνώς. Οι τίτλοι των άρθρων οδηγούν με λινκ είτε στην   PubMed ( δωρεάν online βάση δεδομένων που έχει αναπτυχθεί από το National Center for Biotechnology Information (NCBI))  σε κάποιο απόσπασμα άρθρου είτε σε ελεύθερη πρόσβαση σε ολόκληρο το άρθρο.

Bax M, Goldstein M, Rosenbaum P, et al. Proposed definition and classification of cerebral palsy, April 2005. Dev Med Child Neurol.2005;47:571–576. Article Summary on PubMed.

Yeargin-Allsopp M, Van Naarden Braun K, Doernberg NS, et al. Prevalence of cerebral palsy in 8-year-old children in three areas of the United States in 2002: a multisite collaboration. Pediatrics. 2008;121;547–554. Free Article.

Ustad T, Sorsdahl AB, Ljunggren AE. Effects of intensive physiotherapy in infants newly diagnosed with cerebral palsy. Pediatr Phys Ther.2009;21:140–149. Article Summary on PubMed.

Dumas HM, Watson K, Fragala-Pinkham MA, et al. Using cognitive interviewing for test items to assess physical function in children with cerebral palsy. Pediatr Phys Ther. 2008;20:356–362. Article Summary on PubMed.

Mockford M, Caulton JM. Systematic review of progressive strength training in children and adolescents with cerebral palsy who are ambulatory.Pediatr Phys Ther. 2008;20:318–333. Article Summary on PubMed.

Darrah J, Wiart L, Magill-Evans J. Do therapists’ goals and interventions for children with cerebral palsy reflect principles in contemporary literature? Pediatr Phys Ther. 2008;20:334–339. Article Summary on PubMed.

Horsman M, Suto M, Dudgeon B, Harris SR. Growing older with cerebral palsy: insider’s perspectives. Pediatr Phys Ther. 2010;22:296–303.Article Summary on PubMed.

Επιμέλεια για το ΠΤ Αττικής : 

Άρτεμις Δρόσου, Υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων

Το άρθρο Εγκεφαλική Παράλυση και Φυσικοθεραπεία εμφανίστηκε πρώτα στο Ανάπτυξη - Πιστοποιημένο κέντρο ανοιχτής νοσηλείας.

α. δυσκολίες στη συνεργασία των ματιών
όταν το παιδί διαβάζει, καταβάλλει πολύ μεγάλη προσπάθεια για να μπορέσει να διατηρήσει τη συνεργασία-εστίαση των ματιών του. Αυτό επηρεάζει τη συγκέντρωσή του με αποτέλεσμα η κατανόηση του κειμένου και η ταχύτητα ανάγνωσης να είναι μειωμένες. Ο χρόνος ενασχόλησης με μια κοντινή εργασία μειώνεται και ο αρνητισμός για οτιδήποτε περιλαμβάνει διάβασμα αυξάνεται. Η μελέτη στο σπίτι παίρνει πολύ ώρα και το παιδί κουράζεται εύκολα. Συνήθως τα παιδιά στις πρώτες τάξεις του δημοτικού δεν θα αναφέρουν το πρόβλημα στους γονείς γιατί δεν ξέρουν τί είναι φυσιολογικό και τι όχι.

β. δυσλειτουργίες οφθαλμικών κινήσεων
όταν το παιδί διαβάζει, προσπερνάει ή επαναλαμβάνει λέξεις, πηδάει γραμμές, χάνεται στην σελίδα, έχει αργό ρυθμό διαβάσματος, μπερδεύει-συνδέει συλλαβές διαφορετικών λέξεων, κάνει πολλά λάθη κτλ. Ασφαλώς, δεν προέρχονται όλες οι μορφές δυσκολιών στο διάβασμα απο τις οφθαλμικές κινήσεις. Ο έλεγχος τους όμως είναι πολύ σημαντικός και πρέπει να γίνεται απο εξειδικευμένο Οπτομέτρη καθώς πρέπει να αξιολογούνται σε σχέση με το γενικότερο αναπτυξιακό προφίλ του παιδιού και τις υπόλοιπες οπτικές του ικανότητες. Η αντιμετώπιση των δυσλειτουργιών στις οφθαλμικές κινήσεις μπορεί να διαφέρει σημαντικά ανάλογα με τη μορφή της δυσλειτουργίας.

γ. αδυναμία οπτικής αντίληψης – προσοχής
όταν το παιδί διαβάζει, δεν δίνει προσοχή στις λέξεις που έχει μπροστά του. Αντικαθιστά λέξεις με άλλες που μοιάζουν οπτικά, διαβάζει τις αρχικές συλλάβες και αλλάζει τις καταλήξεις και γενικότερα βιάζεται να διαβάσει χωρίς να δίνει σημασία στις λέξεις.

Δυσκολία Γραφής και Αντιγραφής

Το πρόβλημα εμφανίζεται πιο έντονο στις πρώτες τάξεις του δημοτικού. Το παιδί δυσκολεύεται να διατηρήσει την ομοιομορφία στην εικόνα του γραπτού του, αργεί πολύ περισσότερο από τα άλλα παιδιά να τελειώσει μια εργασία, τα γράμματα του είναι δυσανάγνωστα κτλ.

Οι δυσκολίες στη γραφή δεν έχουν πάντα ξεκάθαρη αιτιολογία. Η γραφή είναι εξαιρετικά σύνθετη διαδικασία καθώς συνδυάζει πολλές αισθητηριακές, κινητικές και αντιληπτικές ικανότητες. Μερικές από τις ικανότητες αυτές σχετίζονται με το νεύρο-μυϊκό σύστημα του παιδιού. Κατά πόσο δηλαδή, η αδρή και λεπτή κίνηση του χεριού του, είναι επαρκώς ανεπτυγμένες. Άλλες ικανότητες σχετίζονται με την όραση όπως πχ: η οπτοκινητική συνεργασία, η οπτική αντίληψη, η οπτική χωροταξική αντίληψη, οι οφθαλμικές κινήσεις. Μέσα απο αυτές τις οπτικές ικανότητες, το παιδί μπορεί:

• να αντιληφθεί το χώρο (χαρτί, τετράδιο) μέσα στον οποίο πρέπει να γράψει,
• να διακρίνει τις αποστάσεις των γραμμάτων μεταξύ τους,
• να αντιληφθεί τη θέση των λέξεων σε σχέση με τα όρια της σελίδας και να γράφει σε ευθεία,
• να ελέγχει διαρκώς το γραπτό αποτέλεσμα του χεριού του και να το διορθώνει,
• να συγκρίνει το διαφορετικό μέγεθος των γραμμάτων και να το προσαρμόζει,
• να έχει στην οπτική του μνήμη τη μορφή και την κατεύθυνση των γραμμάτων,
• να μπορεί να συγκρατεί τα γράμματα ή τις λέξεις που θέλει να αντιγράψει από τον πίνακα,
• να μπορεί να βρίσκει εύκολα την θέση του τόσο στον πίνακα όσο και στο τετράδιο.

Δυσκολίες γραπτής έκφρασης και ανάπτυξης του γραπτού λόγου

Συνήθως, παιδιά που αντιμετώπισαν δυσκολίες στο γράψιμο στις πρώτες τάξεις του σχολείου αναπτύσσουν μια αρνητική στάση σε ότι έχει σχέση με αυτό. Ακόμα και αν η εικόνα του γραπτού τους ή η μορφή των γραμμάτων τους βελτιωθεί, καθώς προχωράνε στις τάξεις του Δημοτικού, η στάση τους δεν αλλάζει εύκολα. Είναι και ήταν πάντα δύσκολο για αυτά να αναπτύξουν τις ιδέες τους και να εκφραστούν μέσα απο τον γραπτό λόγο. Υπάρχουν πολλές αιτίες για αυτήν την δυσκολία που δεν σχετίζονται τόσο πολύ με την όραση και τις οπτικές ικανότητες, αλλά αποτελούν αντικείμενο άλλων ειδικοτήτων.

Αντιμετώπιση

Το Vision Therapy είναι πολύ αποτελεσματικό σε όλες τις παραπάνω δυσκολίες. Οι διαδικασίες που ακολουθούνται εξασκούν την όραση πολύπλευρα και πολυαισθητηριακά. Οι διαδικασίες περιλαμβάνουν κίνηση στο χώρο, συντονισμό όρασης και κίνησης, συντονισμό κεντρικών και περιφεριακών οπτικών ερεθισμάτων, ενίσχυση περιφερικής όρασης, βελτίωση ταχύτητας αναγνώρισης, ρυθμό, εξάσκηση προσοχής κ.α. Με αυτόν τον τρόπο το παιδί αποκτά τις απαραίτητες εμπειρίες ώστε να μάθει να χρησιμοποιεί την όραση του σωστά και αποτελεσματικά.
Σχεδόν πάντα, παρατηρούνται αλλαγές και σε άλλους τομείς της καθημερινότητας του παιδιού, όπως πχ στην απόδοση του στις αθλητικές δραστηριότητες.

Πηγή: Φώτης Βελισσαράκος

Behavioral Vision Care Optometrist

www.visiontraining.gr

Το κέντρο μας συνεργάζεται με τον κ. Βελισσαράκο ο οποίος αξιολογεί παιδιά που παρουσιάζουν δυσκολίες όρασης και εν συνεχεία προτείνει εξατομικευμένα προγράμματα τα οποία πραγματοποιούνται από εργοθεραπευτές.

Το άρθρο Optometric Vision Training εμφανίστηκε πρώτα στο Ανάπτυξη - Πιστοποιημένο κέντρο ανοιχτής νοσηλείας.