Παράλληλα χρησιμοποιούμε λειτουργική φυσικοθεραπεία, αισθητηριακή ολοκλήρωση, δυναμικό πρόγραμμα φυσικοθεραπείας, συντονισμό καθώς και κλασική φυσικοθεραπεία, ΑΝΑΛΟΓΑ με τις δυνατότητες κάθε παιδιού. Όπως πχ λειτουργικό και κινητικό στάδιο, βαθμό συνεργασίας, ηλικία, ιστορικό, διάγνωση, βαρύτητα κλπ.

Η μέθοδος Bobath που μετεξελίχθηκε στην νευροεξιλικτική αγωγή NDT επικεντρώνεται στην ενεργοποίηση  του εγκεφάλου μέσα από φυσιολογικά κινητικά πρότυπα ώστε το παιδί να αναπτύξει και να βελτιώσει τη λειτουργικότητα του που είναι μια εξαιρετικά σύνθετη κίνηση.

Η νευροεξιλικτική  αγωγή NDT  είναι μία ολοκληρωμένη θεραπεία με σοβαρή προετοιμασία του μυϊκού συστήματος και ειδικό πρόγραμμα που διεγείρει την ισορροπία, τον προσανατολισμό και την αισθητηριακή λειτουργία  με βελτίωση και διεύρυνση των ορίων του παιδιού ώστε να έχει κατά το δυνατόν φυσιολογικές λειτουργικές κινήσεις. Οπωσδήποτε έχουμε ως στόχο εξέλιξης το λειτουργικό του επίπεδο .

Το πρόγραμμα  αφομοιώνεται γρηγορότερα ή αργότερα από κάθε παιδί ανάλογα με την ιατρική του κατάσταση .

Σε κάθε περίπτωση το παιδί επιτυγχάνει το μέγιστο των δυνατοτήτων του.

Η μέθοδος Bobath- ΝDT σε σχέση με όλες τις μεθόδους που θα αναφέρουμε έχει τα ακόλουθα πλεονεκτήματα:

• έχει εφαρμογή 70 χρονια ,έχει δοκιμαστεί ,είναι εξελισσόμενη, υπάρχουν μελέτες και γιαυτόν τον λόγο προτείνεται και από πανεπιστήμια
• δεν καταπονεί μυοσκελετικά το παιδί
• δεν εξαντλεί την οικογένεια χρονικά και οικονομικά
• συμβαδίζει απόλυτα με τις σύγχρονες παιδαγωγικές .Το παιδί μπορεί να παίζει η να συμμετέχει  η να χαίρεται κατά την θεραπεία. Ακόμα και για τα μωρά η θεραπεία εξελίσσεται πλήρως( χωρίς να συμμετέχουν)
• οι γονείς βοηθούν το πρόγραμμα με ολιγόλεπτες κατανοητές ασκήσεις στο σπίτι και κυρίως με μια εύκολη καθημερινή αγωγή μείωσης των λάθος προτύπων που έχει το παιδί όπως  θέσεις, βάδιση κλπ
• είναι ολοκληρωμένο για όλους τους ανωτέρω λόγους και κυρίως διότι διαφοροποιείται το πρόγραμμα εξατομικευμένα ανάλογα με το εκάστοτε κινητικό στάδιο κάθε παιδιού , τον βαθμό συνεργασίας και τις καθημερινές μεταβλητές που μπορεί να έχει ένα παιδί.

Άλλες μεθόδους παιδιατρικής φυσικοθεραπείας

Στα 40 χρόνια εμπειρίας μας ,διαρκούς κατάρτισης, και παρατήρησης στην εξέλιξη των παιδιών με νευρόαναπτυξιακά και κινητικά ελλείματα έχουμε ζήσει την αγωνία και την ελπίδα των
γονιών για ταχύτερη αποθεραπεία των παιδιών τους .

Σε αυτά τα χρόνια έχουν εμφανιστεί πολλές μέθοδοι που υπόσχονται πολλά , δημιουργούν μία πίεση, και διλλήματα στους γονείς .

ΜΙΑ ΜΑΧΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ , ΤΩΝ ΔΙΛΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ .

Όλες αυτές οι μέθοδοι χρησιμοποίησαν τεχνικές διαφήμισης (βίντεο ,φωτο με ενθουσιασμένους γονείς κλπ)και εντυπωσίασαν ,όμως στην πράξη δεν ίσχυαν Αναφέρω μια αναδρομή των μεθόδων τα τελευταία 40 χρόνια κυρίως για τα αρνητικά τους στοιχεία που αναφάνηκαν στην εφαρμογή τους.

Πρόσφατα η μέθοδος DMI και παλαιοτέρα η λειτουργική φυσικοθεραπεία:

Προβάλλουν ως καινοτόμο στόχο την ανεξαρτοποίηση του παιδιού ενώ πάντα αυτόν τον στόχο έχουμε .Η διαφορά είναι στον τρόπο επίτευξης. Όπως πχ δεν αναφέρεται ούτε αναφαίνεται ή κατάλληλη προετοιμασία που θα πρέπει να προηγηθεί ,ή ακόμα οι καθημερινές μεταβλητές που έχει ένα παιδί και διαφοροποιούν ένα πρόγραμμα.

Με αποτέλεσμα να βλέπουμε στα βίντεο τους ακραίες ασκήσεις που είναι δυσχερείς για το σώμα του παιδιού και το λειτουργικό του επίπεδο. Όμως στον θεατή των βίντεο φαίνεται σαν βελτίωση ενώ δεν είναι.

Άλλες παλαιότεροι μεθόδοι(όλες τις κατωτέρω αναφορές τις δοκίμασαν δεκάδες παιδιά της αντίστοιχης περιόδου με παραίνεση και από γιατρούς):

• Η peto στην ουγγαρία μέσα από ένα αντιπαιδαγωγικό πολύωρο ,πιεστικό ,πρόγραμμα λειτουργικών εκπαιδεύσεων τα παιδιά παρουσίαζαν προσωρινά βελτίωση την περίοδο των δύο, τριών μηνών θεραπείας και μετά τα παιδιά επανήλθαν στην παλιά εικόνα τους καθώς δεν μπορούσε να εφαρμοστεί περισσότερο διότι ήταν συνήθως εξοντωτική οικονομικά και χρονικά για τους γονείς και πιεστική για τα παιδιά.
• Η voita μια μέθοδος που βγάζει κινήσεις με αντανακλαστικό τρόπο απολύτως ασύμβατο με τις λειτουργικές φυσιολογικές κινήσεις που νευρολογικά ακολουθούν διαφορετικούς δρόμους από τον μονόδρομο των αντανακλαστικών εκτός αυτού οι γονείς ανέφεραν ότι οι πιέσεις δημιουργούσαν δυσαρέσκεια στα παιδιά.
• Η doman delecato που ενέπλεκε υπερβολικά τους γονείς με αυστηρό πρόγραμμα και ενοχές για την μη τήρηση του.
• Το locomate ένα φερέλπιδο ρομποτικό μηχάνημα που ωθεί το παιδί να βαδίζει ενεργοπαθητικά με στόχο να το υιοθετήσει. Χρονοβόρο, οικονομικά ασύμφορο και με βραχεία βελτίωση μόνο την περίοδο που γίνεται. Εκτός αυτού δεν αποδείχτηκαν επιστημονικά αποτελέσματα από μελέτες εκτός αυτών που έβγαλαν οι εταιρείες κατασκευής.

Παιδιατρική φυσικοθεραπεία

Καλό είναι να γνωρίζετε οτι:

• όταν κάποιος αναλαμβάνει το παιδί σας θα πρέπει να σας ενημερώνει τακτικά
• πρέπει να σας δίνει οδηγίες για το σπίτι
• πρέπει να βλέπετε σταθερή βελτίωση στο παιδί
• ότι ο θεραπευτής είναι έμπειρος και εξειδικευμένος που σημαίνει ότι αποκλείονται οι πολύ νέοι
• ότι όποιος δηλώνει θεραπευτής ειδικευμένος δεν σημαίνει ότι είναι
• πρέπει να διακρίνεται επιστημονική επάρκεια όταν απαντούν στις ερωτήσεις σας ,και όχι γενικότητες.
• δεν επαναπαύεστε, στις συστάσεις των γιατρών ,των γνωστών, στην διευκόλυνση του πλησιέστερου κέντρου, στην φιλική προσέγγιση και σε πολλά ακόμη πλεονεκτήματα που όμως δεν σημαίνουν απαραίτητα και την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή
• τα κέντρα ειδικών θεραπειών δεν έχουν άδεια λειτουργείας (διότι δεν υπάρχει αντίστοιχος νόμος) μπορεί να αποζημιώνονται από τον ΕΟΠΥΥ αλλά δεν υπάρχει κανένας έλεγχος προσωπικού, εξειδικεύσεων, εξοπλισμού, προσβασιμότητας, κτιριακής καταλληλόλητας και λοιπά. Αυτός είναι ο νόμος και καλείται ο κάθε ιδιώτης να κρίνει και να ελέγχει αυτό που βλέπει

Είναι σημαντικό να αναζητούμε μια σφαιρική ενημέρωση όταν νέες μέθοδοι παρουσιάζονται. Και προβάλλουν ουσιαστικά την δική μας ελπίδα και ανάγκη στην παρουσίαση που προωθούν και να θυμόμαστε τη σημασία της τεκμηριωμένης προσέγγισης,
που έχει αποδειχτεί μέσα από την εμπειρία και την έρευνα

Επαγρύπνηση και διάκριση, είναι το παιδί σας

Το άρθρο Μέθοδοι και πληροφορίες παιδιατρικής φυσικοθεραπείας εμφανίστηκε πρώτα στο Ανάπτυξη - Πιστοποιημένο κέντρο ανοιχτής νοσηλείας.

Εισαγωγή
Η υδροθεραπεία αναφέρεται στην εφαρμογή του νερού ως θεραπευτικό μέσο. Η ευεργετική επίδραση του νερού στην αποκατάσταση είναι γνωστή από τον πατέρα της ιατρικής Ιπποκράτη. Ο Ιπποκράτης αιώνες πριν, χρησιμοποιούσε εμβυθίσεις σε ζεστό ή κρύο νερό για την θεραπεία διαφόρων παθήσεων όπως μυϊκών σπασμών, παραλύσεων, ρευματισμών και αρθροπαθειών. Σήμερα οι φυσιοθεραπευτές χρησιμοποιούν το νερό ως μέσο αποκατάστασης με διάφορες υδροθεραπευτικές μεθόδους όπως κινησιοθεραπεία σε θεραπευτικές πισίνες ή με την εφαρμογή υδρομάλαξης.

Η θεραπευτική δράση του νερού βασίζεται στις αρχές και τις ιδιότητες του.

Αρχές και ιδιότητες του νερού

•   Άνωση
  Σύμφωνα με την αρχή του Αρχιμήδη, όταν ένα σώμα είναι πλήρως ή μερικώς βυθισμένο σε ένα ρευστό σε ηρεμία, υφίσταται μία ανοδική ώθηση ίση με το βάρος του ρευστού που εκτοπίζεται. Αυτή η ανοδική ώθηση ονομάζεται άνωση. Με την βοήθεια της άνωσης οι κινήσεις των άνω και κάτω άκρων καθώς και της σπονδυλικής στήλης γίνονται πιο εύκολα και ελεύθερα γιατί λείπει η φόρτιση στις αρθρώσεις προάγοντας και διατηρώντας έτσι την μυοσκελετική λειτουργία σε παθήσεις που η φόρτιση δεν επιτρέπεται ή δεν είναι δυνατή. Κατά την εμβύθιση ενός ασθενούς το ποσό του βάρους του σώματος που υποστηρίζεται από τα κάτω άκρα είναι ανάλογο του βάθους του νερού. Έτσι όταν ένας ασθενής έχει βυθιστεί μέχρι το ύψος της λεκάνης το βάρος που υποστηρίζεται από τα άκρα αντιστοιχεί στο 50% του κανονικού βάρους του ατόμου. Ενώ όταν ένας ασθενής βυθίζεται μέχρι τον θώρακα και τον αυχένα το βάρος που υποστηρίζεται είναι 30% και 10% του κανονικού βάρους αντίστοιχα.

Υδροστατική Πίεση
Η υδροστατική πίεση είναι ισοδύναμη σε όλες τις επιφάνειες ενός βυθισμένου σώματος και αυξάνεται όσο αυξάνεται το βάθος. Αυτό το χαρακτηριστικό του νερού βοήθα την φλεβική επιστροφή και

• την λειτουργία του λεμφικού συστήματος συμβάλλοντας στη μείωση των οιδημάτων και αιματωμάτων. Επίσης η πίεση στο στήθος προκαλεί την αποβολή περισσότερου αέρα από τους πνεύμονες βοηθώντας έτσι και την αναπνευστική λειτουργία.
• Αντίσταση Ρευστού
  Η κίνηση του σώματος στο νερό εμποδίζεται από την αντίσταση του ρευστού. Αυτή η δύναμη αντίστασης είναι ομοιόμορφη σε όλη την τροχιά κίνησης και εξαρτάται από την ταχύτητα της κίνησης και την επιφάνεια του μέλους που κινείται. Όσο πιο γρήγορα γίνεται η κίνηση μέσα στο νερό, η αντίσταση αυξάνεται, ενώ για παράδειγμα, η αντίσταση του νερού είναι μεγαλύτερη όταν το άνω άκρο κινείται με ανοιχτά τα δάχτυλα της παλάμης από όταν κινείται με σφιγμένη την γροθιά. Αυτό το χαρακτηριστικό γνώρισμα του νερού δίνει την δυνατότητα στον φυσιοθεραπευτή να εφαρμόσει την κινησιοθεραπεία με αυστηρά προοδευτικό πρόγραμμα προσφέροντας γρηγορότερη και ασφαλέστερη ανάρρωση του ασθενούς. Η δύναμη της αντίστασης του νερού σε συνδυασμό με την άνωση βοηθά στην ιδανικότερη αποκατάσταση ακόμη και των πιο αδύνατων μυών.
•  Θερμοκρασία
  Η κατάλληλη θερμοκρασία του νερού για θεραπευτικούς σκοπούς θεωρείται στους 30-34° C. Με την εμβύθιση του ασθενούς σε ζεστό νερό σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες χαρακτηριστικές ιδιότητες του νερού προάγεται η μυϊκή χαλάρωση, μειώνεται ο μυϊκός σπασμός και η σπαστικότητα, ενώ μειώνεται η ευαισθησία στον πόνοδιευκολύνοντας έτσι την επίτευξη των στόχων της αποκατάστασης.

Θεραπευτικά οφέλη της Υδροθεραπείας

• Προάγει τη μυϊκή χαλάρωση
• Μειώνει την ευαισθησία στον πόνο
• Μειώνει το μυϊκό σπασμό και την σπαστικότητα
• Αυξάνει την ευκολία κίνησης της άρθρωσης  βελτιώνοντας   και διατηρώντας την τροχιά των δύσκαμπτων αρθρώσεων
• Ειδικές θεραπευτικές ασκήσεις μπορούν να ξεκινήσουν πιο γρήγορα επισπεύδοντας τον χρόνο της αποκατάστασης και προλαμβάνοντας επιπλοκές
• Αυξάνει τη μυϊκή δύναμη στις περιπτώσεις υπερβολικής   αδυναμίας
• Μειώνει τις βαρυτικές δυνάμεις (αρχική κινητοποίηση)
• Βελτιώνει την περιφερική και λεμφική κυκλοφορία συμβάλλοντας έτσι στην απορρόφηση οιδημάτων και αιματωμάτων
• Βελτιώνει την κιναισθησία του σώματος και την σταθερότητα του     κορμού
• Βελτιώνει το ηθικό και την αυτοπεποίθηση του ασθενούς (ψυχολογικά)
• Βοηθά στην απόκτηση της ισορροπίας και βελτιώνει την νευρομυική συναρμογή διευκολύνοντας την λειτουργική αποκατάσταση και ανεξαρτητοποίηση του ασθενούς

Ο άνθρωπος είναι πολύπλευρη οντότητα. Η ψυχαγωγία παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην κοινωνική συμπεριφορά, την αύξηση αυτοεκτίμησης, την  συναισθηματική ωρίμανση και  τη βελτίωση της κοινωνικοποίησης. Η  υδροθεραπεία απαντά στο ψυχαγωγικόκομμάτι

Μέσα από το νερό όλα φαίνονται διαφορετικά. Και αυτό συμβαίνει γιατί τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του νερού επιδρούν σε όλα τα συστήματα/υποδοχείς (ιδιοδεκτικούς, αφής, αίσθησης)δημιουργώντας ένα ιδανικό υπόβαθρο για λειτουργία. Λειτουργίαμέσα και κατόπιν έξω από το νερό.

Η παρούσα ερευνητική εργασία είναι μια ακόμη προσπάθεια για βελτίωση της ποιότητας κίνησης των ατόμων με εγκεφαλική παράλυση αξιοποιώντας όλες τις παραμέτρους που αναφέρθηκαν παραπάνω.

Ο σκοπός της μελέτης αυτής είναι η διερεύνηση της επίδρασης της θεραπευτικής κολύμβησης σε παιδιά με εγκεφαλική παράλυση όσον αφορά την λειτουργικότητα και την ποιότητα κίνησης.

Αποτελέσματα

Τα παιδιά με εγκεφαλική παράλυση που συμμετείχαν σε πρόγραμμα υδροθεραπείας (πειραματική ομάδα) μέσα σε 6 μήνες βελτίωσαν  :

• την κινητική λειτουργία και την ποιότητα κίνησης κατά μέσο όρο 3,538%.

• Κολυμβητικές δεξιότητες κατά μέσο όρο16,8425 %.

Η ομάδα ελέγχου που συμμετείχε μόνο σε πρόγραμμα φυσικοθεραπείας βελτιώθηκε

• στην κινητική λειτουργία και την ποιότητα κίνησης κατά μέσο όρο 2,7065%

Τα αποτελέσματα παρουσιάζονται στα διαγράμματα 1 και 2. Στο πρώτο διάγραμμα παρουσιάζεται η ποσοστιαία διαφορά μεταξύ των δυο υπό μελέτη ομάδων σε ότι αφορά τον μέσο όρο της βελτίωσης. Στο δεύτερο διάγραμμα απεικονίζεται η ποσοστιαία διαφορά της ομάδας μελέτης  όπως υπολογίζεται με βάση το τεστ υδροθεραπείας για κάθε ένα από τα 10 παιδιά που συμμετείχαν.

(εικόνα 1: διάγραμμα ποσοστιαίας βελτίωσης του μέσου όρου σε κινητική λειτουργία και ποιότητα)

(εικόνα 2: διάγραμμα βελτίωσης της πειραματικής ομάδας σύμφωνα με το τεστ υδροθεραπείας         : ομάδα μελέτης πριν την υδροθεραπεία      : ομάδα μελέτης μετά 6 μήνες υδροθεραπείας)

Συμπεράσματα

Η εφαρμογή προγράμματος υδροθεραπείας πρόσθεσε σημαντική βελτίωση στην κινητική λειτουργία, στην ποιότητα κίνησης και στις κολυμβητικές δεξιότητες των παιδιών με εγκεφαλική παράλυση.

Σημαντικό είναι να αναφέρουμε πως τα παιδιά που ακολουθούσαν πρόγραμμα υδροθεραπείας αύξησαν την επιθυμία για θεραπεία και εμφάνισαν μία γενικότερη ευεξία και ευχαρίστηση λόγω της ψυχαγωγικής ιδιότητας του νερού.

Αυτό θα ήταν χρήσιμο μελλοντικά να μελετηθεί ως επίδραση της υδροθεραπείας στην κοινωνικο-αισθηματική ανάπτυξη των παιδιών με εγκεφαλική παράλυση.

Το άρθρο Yδροθεραπεία-θεραπευτική Κολύμβηση εμφανίστηκε πρώτα στο Ανάπτυξη - Πιστοποιημένο κέντρο ανοιχτής νοσηλείας.

Εισαγωγή

Η υδροθεραπεία αναφέρεται στην εφαρμογή του νερού ως θεραπευτικό μέσο. Η ευεργετική επίδραση του νερού στην αποκατάσταση είναι γνωστή από τον πατέρα της ιατρικής Ιπποκράτη. Ο Ιπποκράτης αιώνες πριν, χρησιμοποιούσε εμβυθίσεις σε ζεστό ή κρύο νερό για την θεραπεία διαφόρων παθήσεων όπως μυϊκών σπασμών, παραλύσεων, ρευματισμών και αρθροπαθειών. Σήμερα οι φυσιοθεραπευτές χρησιμοποιούν το νερό ως μέσο αποκατάστασης με διάφορες υδροθεραπευτικές μεθόδους όπως κινησιοθεραπεία σε θεραπευτικές πισίνες ή με την εφαρμογή υδρομάλαξης.

Η θεραπευτική δράση του νερού βασίζεται στις αρχές και τις ιδιότητες του.

Αρχές και ιδιότητες του νερού

•   Άνωση
  Σύμφωνα με την αρχή του Αρχιμήδη, όταν ένα σώμα είναι πλήρως ή μερικώς βυθισμένο σε ένα ρευστό σε ηρεμία, υφίσταται μία ανοδική ώθηση ίση με το βάρος του ρευστού που εκτοπίζεται. Αυτή η ανοδική ώθηση ονομάζεται άνωση. Με την βοήθεια της άνωσης οι κινήσεις των άνω και κάτω άκρων καθώς και της σπονδυλικής στήλης γίνονται πιο εύκολα και ελεύθερα γιατί λείπει η φόρτιση στις αρθρώσεις προάγοντας και διατηρώντας έτσι την μυοσκελετική λειτουργία σε παθήσεις που η φόρτιση δεν επιτρέπεται ή δεν είναι δυνατή. Κατά την εμβύθιση ενός ασθενούς το ποσό του βάρους του σώματος που υποστηρίζεται από τα κάτω άκρα είναι ανάλογο του βάθους του νερού. Έτσι όταν ένας ασθενής έχει βυθιστεί μέχρι το ύψος της λεκάνης το βάρος που υποστηρίζεται από τα άκρα αντιστοιχεί στο 50% του κανονικού βάρους του ατόμου. Ενώ όταν ένας ασθενής βυθίζεται μέχρι τον θώρακα και τον αυχένα το βάρος που υποστηρίζεται είναι 30% και 10% του κανονικού βάρους αντίστοιχα.

Υδροστατική Πίεση
Η υδροστατική πίεση είναι ισοδύναμη σε όλες τις επιφάνειες ενός βυθισμένου σώματος και αυξάνεται όσο αυξάνεται το βάθος. Αυτό το χαρακτηριστικό του νερού βοήθα την φλεβική επιστροφή και

• την λειτουργία του λεμφικού συστήματος συμβάλλοντας στη μείωση των οιδημάτων και αιματωμάτων. Επίσης η πίεση στο στήθος προκαλεί την αποβολή περισσότερου αέρα από τους πνεύμονες βοηθώντας έτσι και την αναπνευστική λειτουργία.
• Αντίσταση Ρευστού
  Η κίνηση του σώματος στο νερό εμποδίζεται από την αντίσταση του ρευστού. Αυτή η δύναμη αντίστασης είναι ομοιόμορφη σε όλη την τροχιά κίνησης και εξαρτάται από την ταχύτητα της κίνησης και την επιφάνεια του μέλους που κινείται. Όσο πιο γρήγορα γίνεται η κίνηση μέσα στο νερό, η αντίσταση αυξάνεται, ενώ για παράδειγμα, η αντίσταση του νερού είναι μεγαλύτερη όταν το άνω άκρο κινείται με ανοιχτά τα δάχτυλα της παλάμης από όταν κινείται με σφιγμένη την γροθιά. Αυτό το χαρακτηριστικό γνώρισμα του νερού δίνει την δυνατότητα στον φυσιοθεραπευτή να εφαρμόσει την κινησιοθεραπεία με αυστηρά προοδευτικό πρόγραμμα προσφέροντας γρηγορότερη και ασφαλέστερη ανάρρωση του ασθενούς. Η δύναμη της αντίστασης του νερού σε συνδυασμό με την άνωση βοηθά στην ιδανικότερη αποκατάσταση ακόμη και των πιο αδύνατων μυών.
•  Θερμοκρασία
  Η κατάλληλη θερμοκρασία του νερού για θεραπευτικούς σκοπούς θεωρείται στους 30-34° C. Με την εμβύθιση του ασθενούς σε ζεστό νερό σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες χαρακτηριστικές ιδιότητες του νερού προάγεται η μυϊκή χαλάρωση, μειώνεται ο μυϊκός σπασμός και η σπαστικότητα, ενώ μειώνεται η ευαισθησία στον πόνοδιευκολύνοντας έτσι την επίτευξη των στόχων της αποκατάστασης.

Θεραπευτικά οφέλη της Υδροθεραπείας

• •   Προάγει τη μυϊκή χαλάρωση
•    Μειώνει την ευαισθησία στον πόνο
• •   Μειώνει το μυϊκό σπασμό και την σπαστικότητα
• •   Αυξάνει την ευκολία κίνησης της άρθρωσης  βελτιώνοντας   και διατηρώντας την τροχιά των δύσκαμπτων αρθρώσεων
• • Ειδικές θεραπευτικές ασκήσεις μπορούν να ξεκινήσουν πιο γρήγορα επισπεύδοντας τον χρόνο της αποκατάστασης και προλαμβάνοντας επιπλοκές
• Αυξάνει τη μυϊκή δύναμη στις περιπτώσεις υπερβολικής   αδυναμίας
• • Μειώνει τις βαρυτικές δυνάμεις (αρχική κινητοποίηση)
• •  Βελτιώνει την περιφερική και λεμφική κυκλοφορία συμβάλλοντας έτσι στην απορρόφηση οιδημάτων και αιματωμάτων
• •   Βελτιώνει την κιναισθησία του σώματος και την σταθερότητα του     κορμού
• •  Βελτιώνει το ηθικό και την αυτοπεποίθηση του ασθενούς (ψυχολογικά)
• •  Βοηθά στην απόκτηση της ισορροπίας και βελτιώνει την νευρομυική συναρμογή διευκολύνοντας την λειτουργική αποκατάσταση και ανεξαρτητοποίηση του ασθενούς

Ο άνθρωπος είναι πολύπλευρη οντότητα. Η ψυχαγωγία παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην κοινωνική συμπεριφορά, την αύξηση αυτοεκτίμησης, την  συναισθηματική ωρίμανση και  τη βελτίωση της κοινωνικοποίησης. Η  υδροθεραπεία απαντά στο ψυχαγωγικόκομμάτι

Μέσα από το νερό όλα φαίνονται διαφορετικά. Και αυτό συμβαίνει γιατί τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του νερού επιδρούν σε όλα τα συστήματα/υποδοχείς (ιδιοδεκτικούς, αφής, αίσθησης)δημιουργώντας ένα ιδανικό υπόβαθρο για λειτουργία. Λειτουργίαμέσα και κατόπιν έξω από το νερό.

Η παρούσα ερευνητική εργασία είναι μια ακόμη προσπάθεια για βελτίωση της ποιότητας κίνησης των ατόμων με εγκεφαλική παράλυση αξιοποιώντας όλες τις παραμέτρους που αναφέρθηκαν παραπάνω.

Ο σκοπός της μελέτης αυτής είναι η διερεύνηση της επίδρασης της θεραπευτικής κολύμβησης σε παιδιά με εγκεφαλική παράλυση όσον αφορά την λειτουργικότητα και την ποιότητα κίνησης.

Αποτελέσματα

Τα παιδιά με εγκεφαλική παράλυση που συμμετείχαν σε πρόγραμμα υδροθεραπείας (πειραματική ομάδα) μέσα σε 6 μήνες βελτίωσαν  :

• την κινητική λειτουργία και την ποιότητα κίνησης κατά μέσο όρο 3,538%.
• Κολυμβητικές δεξιότητες κατά μέσο όρο16,8425 %.

Η ομάδα ελέγχου που συμμετείχε μόνο σε πρόγραμμα φυσικοθεραπείας βελτιώθηκε

• στην κινητική λειτουργία και την ποιότητα κίνησης κατά μέσο όρο 2,7065%

Τα αποτελέσματα παρουσιάζονται στα διαγράμματα 1 και 2. Στο πρώτο διάγραμμα παρουσιάζεται η ποσοστιαία διαφορά μεταξύ των δυο υπό μελέτη ομάδων σε ότι αφορά τον μέσο όρο της βελτίωσης. Στο δεύτερο διάγραμμα απεικονίζεται η ποσοστιαία διαφορά της ομάδας μελέτης  όπως υπολογίζεται με βάση το τεστ υδροθεραπείας για κάθε ένα από τα 10 παιδιά που συμμετείχαν.

(εικόνα 1: διάγραμμα ποσοστιαίας βελτίωσης του μέσου όρου σε κινητική λειτουργία και ποιότητα)
(εικόνα 2: διάγραμμα βελτίωσης της πειραματικής ομάδας σύμφωνα με το τεστ υδροθεραπείας         : ομάδα μελέτης πριν την υδροθεραπεία      : ομάδα μελέτης μετά 6 μήνες υδροθεραπείας)

Συμπεράσματα

Η εφαρμογή προγράμματος υδροθεραπείας πρόσθεσε σημαντική βελτίωση στην κινητική λειτουργία, στην ποιότητα κίνησης και στις κολυμβητικές δεξιότητες των παιδιών με εγκεφαλική παράλυση.

Σημαντικό είναι να αναφέρουμε πως τα παιδιά που ακολουθούσαν πρόγραμμα υδροθεραπείας αύξησαν την επιθυμία για θεραπεία και εμφάνισαν μία γενικότερη ευεξία και ευχαρίστηση λόγω της ψυχαγωγικής ιδιότητας του νερού.

Αυτό θα ήταν χρήσιμο μελλοντικά να μελετηθεί ως επίδραση της υδροθεραπείας στην κοινωνικο-αισθηματική ανάπτυξη των παιδιών με εγκεφαλική παράλυση.

Το άρθρο Yδροθεραπεια-θεραπευτική κολύμβηση (έρευνα) εμφανίστηκε πρώτα στο Ανάπτυξη - Πιστοποιημένο κέντρο ανοιχτής νοσηλείας.

Η ειδικότητα μας ως θεραπευτές καθώς και η διαρκής αναζήτηση νέων και πιο αποτελεσματικών τρόπων βελτίωσης της κινητικής λειτουργίας των ατόμων με εγκεφαλική παράλυση μας οδήγησε στην έρευνα αυτή.

Η εγκεφαλική βλάβη χαρακτηρίζεται από την διαταραχή στην είσοδο και επεξεργασία των ερεθισμάτων (Lepore M , 1998), καθώς και τη διαταραχή στην μετάδοση των νευρικών ώσεων (Rosenbaum R,2003)  με αποτέλεσμα τον ανεπαρκή κινητικό έλεγχο. Ο ανεπαρκής κινητικός έλεγχος επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα της κίνησης.

Η εφαρμογή της νευροεξελικτικής αγωγής (NDT) στα άτομα με εγκεφαλική βλάβη επιδρά θετικά στην αδρή κινητική λειτουργία , τις λειτουργικές δεξιότητες και τη βάδιση(Knox & Evans ,2002) καθώς και στην ποιότητα της κίνησης (Buttler & Darrah, 2001).

Στην προσπάθεια μας να δώσουμε μια άλλη διάσταση στο θεραπευτικό πρόγραμμα NDT Bobath,  χρησιμοποιήσαμε επιπρόσθετα ένα πρόγραμμα ασκήσεων συντονισμού με αερόβιο χαρακτήρα, με συνδυασμένη κίνηση άνω και κάτω άκρων και κίνηση σε διαγώνια πατέντα εκμεταλλευόμενοι τα τρία επίπεδα στο χώρο:

Πρόγραμμα συντονισμού:

Το πρόγραμμα συντονισμού είχε τρείς διαβαθμίσεις έτσι ώστε να προσαρμόζεται ανάλογα με τις δυνατότητες των ατόμων. Δημιουργήθηκαν λοιπόν τρείς υποομάδες: α) μικρής δυσκολίας, β) μέτριας δυσκολίας, γ) μεγάλης δυσκολίας.

Το βασικό χαρακτηριστικό του προγράμματος είναι ότι τα παιδιά εκτελούν ασκήσεις σε τρία επίπεδα κίνησης χωρίς τα  χέρια του θεραπευτή να διορθώνουν ή να διευκολύνουν την κίνηση. Η διάρκεια του προγράμματος είναι 25 λεπτά ούτως ώστε να αποφύγουμε την υπερβολική προσπάθειας και κόπωση.

Είναι γνωστό όμως ότι η κίνηση σε τρία επίπεδα απαιτεί και καλόοπτικοκινητικό συντονισμό όπως και αυξημένη προσπάθεια συγκέντρωσης στην επίτευξη της άσκησης. Πράγματα που για τον φυσιολογικό πληθυσμό είναι δεδομένα και αυτόματα στα παιδιά μας «κοστίζουν» κατανάλωση περισσότερης ενέργειας.

Η αερόβια μορφή του προγράμματος συντονισμού βελτιώνει την αναπνευστική και μυϊκή αντοχή καθώς και την καρδιαγγειακή λειτουργία.

Οι συνεχείς μετατοπίσεις του κέντρου βάρους βελτιώνουν τις αντιδράσεις ισορροπίας (Bryce,1972 , B. Bobath, 1964) αφού όλο το πρόγραμμα εκτελείται στην όρθια θέση διεγείροντας έτσι τον μηχανισμό στάσης.

Κατά την εκτέλεση του προγράμματος απαιτείται συνεχής προσαρμογή της θέσης κεφαλής και κορμού βάση των οπτικών και ιδιοδεκτικών ερεθισμάτων.

Η επανάληψη των ασκήσεων βελτιώνει το ρυθμό και την ταχύτητα εκτέλεσης του προγράμματος καθώς η κίνηση γίνεται πιο ομαλή και αυτόματη με λιγότερη προσπάθεια.

Σκοπός αυτής της έρευνας είναι:

1) να εξετάσει την βελτίωση που παρουσιάζουν τα παιδιά με εγκεφαλική  παράλυση κάνοντας θεραπεία με την μέθοδο NDT(νευροεξελικτική αγωγή) και

2)να μελετήσει την επίδραση του προγράμματος συντονισμού στην ποιότητα της κίνησης χρησιμοποιώντας μετρήσιμα στοιχεία.

Μεθοδολογία

•   Το δείγμα αποτελείται από: 11 άτομα
•    μέσο όρο ηλικίας τα 12 έτη.
•   Είναι παιδιά  που κινούνται και περπατούν ανεξάρτητα και
•    το νοητικό τους επίπεδο είναι ικανοποιητικό ώστε να μπορούν να συνεργαστούν για την εκτέλεση του προγράμματος.
•   Η διάγνωση είναι εγκεφαλική παράλυση με ποικίλη κλινική εικόνα.
•   Το αξιολογητικό εργαλείο που χρησιμοποιήσαμε είναι τοGMPM( Gross Motor Performance Measure)  το οποίο παρουσιάζει υψηλή αξιοπιστία σε παιδιά ηλικίας 5-12 ετών (Boyce et al, 1995)  και αξιολογεί πέντε χαρακτηριστικά της ποιοτικής κίνησης:

1.    ευθυγράμμιση

2.    συντονισμό

3.    διαχωρισμένη κίνηση

4.    σταθερότητα

5.    μετατόπιση βάρους

Έγιναν τρείς διαδοχικές μετρήσεις με τη χρήση του GMPM.

Α)  Ο χρόνος που μεσολάβησε μεταξύ της 1^ης και 2^ης μέτρησης είναι 8 εβδομάδες και όλα τα παιδιά ακολούθησαν πρόγραμμα φυσικοθεραπείας με τη μέθοδο NDT Bobath.

Β)  Μεταξύ της 2^ης και 3^ης μέτρησης τα ίδια άτομα ακολούθησαν το συνδυασμένο πρόγραμμα NDT-Bobath και ασκήσεις συντονισμού για άλλες 8 εβδομάδες.

Αποτελέσματα

Τα αποτελέσματα από την 2^η μέτρηση δείχνουν μια σαφή βελτίωση. Βλέποντας τα κατά κατηγορία έχουμε τα εξής:

1.    στην παράμετρο διαχωρισμένη κίνηση

•   στην 1^η μέτρηση ήταν 65,49 ο μέσος όρος των αποτελεσμάτων
•    στην 2^η μέτρηση (μετά από πρόγραμμα φυσικοθεραπείαςNDT-Bobath) ήταν 66,49 ενώ
•   στην 3^η μέτρηση (μετά την εφαρμογή του συνδυασμένου προγράμματος NDT-Bobath και συντονισμού ) ήταν 67.01.

( εικόνα 1: σχεδιάγραμμα 1-διαχωρισμένη κίνηση).

2.στην παράμετρο συντονισμός  τα αποτελέσματα

κατά μέσο όρο ήταν τα εξής:

•    1^η μέτρηση 52,18,
•   στη 2^η μέτρηση( με ΝDΤ)  54.74
•   στην3η μέτρηση (με NDT και συντονισμό) 55,95

( εικόνα 2 : σχεδιάγραμμα 2 – συντονισμός ).

1.    στην παράμετρο ευθυγράμμιση  τα αποτελέσματα ήταν :

•   1^η μέτρηση 55,59
•   στη 2^η μέτρηση(με NDT) 57,22
•    στην 3^η μέτρηση(με NDT και συντονισμό) 58.37

(εικόνα 3: σχεδιάγραμμα 3 – ευθυγράμμιση) .

1.    στην παράμετρο μετατόπιση βάρους  έχουμε τις εξής τιμές :

•   1^η μέτρηση 56,47 ,
•    2^η μέτρηση (με NDT) 57,11
•   στην 3^η μέτρηση (με  NDT και συντονισμό)60,36

(εικόνα 4 :σχεδιάγραμμα 4- μετατόπιση βάρους )

1.    η παράμετρος σταθερότητα παρουσίασε τις εξής τιμές:

•   1^η μέτρηση 71,59 ,
•   2^η μέτρηση(με  NDT)73,31
•   3^η μέτρηση (με NDT και συντονισμό)75,89

(εικόνα5:σχεδιάγραμμα 5 – σταθερότητα )

συμπεράσματα

Με βάση τα αποτελέσματα που παρουσιάστηκαν παραπάνω αντιλαμβανόμαστε ότι σε όλες τις μετρήσεις που έγιναν μετά την εφαρμογή των προγραμμάτων έχουμε ένα βαθμό βελτίωσης σεόλες τις παραμέτρους που αξιολογεί το GMPM.

Για το πρόγραμμα NDT  υπήρχε σαφής βελτίωση και στις πέντε παραμέτρους που μελετά το GMPM γεγονός που αποδεικνύει την αποτελεσματικότητα της μεθόδου.

Η εφαρμογή του συνδυασμένου προγράμματος φυσικοθεραπείας – ασκήσεων συντονισμού ήταν επίσης αποτελεσματική με τη διαφορά ότι η μεταβολή βελτίωσης ήταν πιο μικρή από ότι μετά από το πρόγραμμα φυσικοθεραπείας  στις τρεις από τις πέντε παραμέτρους του GMPM.

Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι κατά την εκτέλεση του προγράμματος αυτού τα παιδιά ήταν τελείως ελεύθερα, χωρίς τα χέρια του θεραπευτή να διορθώνουν τυχόν «κακές» ευθυγραμμίσεις. Έτσι ενώ τα παιδιά συμμετείχαν σε αυτό με μεγάλο ενθουσιασμό δεν πετύχαμε ίδιου ή μεγαλύτερου βαθμού βελτίωση σε σύγκριση με το πρόγραμμα  NDT.

Συγκεκριμένα : σε ότι αφορά

•   τη διαχωρισμένη κίνηση η βελτίωση ήταν 1% κατά τη διάρκεια του προγράμματος NDT  και 0,52% με το πρόγραμμα NDT και συντονισμού.
•   Στο συντονισμό σημειώθηκε 2,56% βελτίωση  με το πρόγραμμα NDT  ενώ με πρόγραμμα NDT και συντονισμού η διαφορά ήταν μόλις 1,21%.
•   Στην ευθυγράμμιση η βελτίωση ήταν αντίστοιχα 1,63% με το πρόγραμμα NDT και με πρόγραμμα NDT και συντονισμού ήταν 1,15%

Στις δύο τελευταίους παραμέτρους ( μετατόπιση βάρους καισταθερότητα) έχουμε μια ανατροπή του σκηνικού αυτού.

Συγκεκριμένα:

•   Στην παράμετρο μετατόπιση βάρους η βελτίωση με το πρόγραμμα NDT είναι 0,64% και με το πρόγραμμα NDT και συντονισμού 3,26%.
•   Στην παράμετρο σταθερότητα η βελτίωση με το πρόγραμμαNDT είναι 1,72% και με το πρόγραμμα NDT και συντονισμού 2,59%.

Όλα τα παραπάνω στοιχεία απεικονίζονται στο διάγραμμα που ακολουθεί.

(εικόνα 6: σύγκριση των αποτελεσμάτων των μετρήσεων)

σειρά 2 : σύγκριση 2^ης -3^ης μέτρησης (βελτίωση με πρόγραμμα μοιρασμένοNDT-Bobath και συντονισμό )σειρά 1 : σύγκριση 1^ης – 2^ης μέτρησης (βελτίωση μόνο με NDT-Bobath)

Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα, καταλήγουμε σε μια πιθανή αιτιολόγηση ότι για την μικρότερη διαφορά βελτίωσης στις τρείς παραπάνω παραμέτρους ευθύνεται το γεγονός ότι τα άτομα ακολούθησαν συνδυασμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας με πρόγραμμα ασκήσεων συντονισμού όπου για 25 λεπτά (σε σύνολο συνεδρίας 55 λεπτών) ο φυσικοθεραπευτής δεν διόρθωνε κάποια κίνηση. Όλο το πρόγραμμα γινόταν με εντολές του θεραπευτή και τα άτομα το εκτελούσαν ελεύθερα. Αναλύοντας λοιπόν τα παραπάνω δεδομένα μπορούμε να σκεφτούμε ότι ίσως στην προσπάθεια εκτέλεσης του προγράμματος συντονισμού λόγω των αυξημένων απαιτήσεων του τα μήκη των μυών να περιορίστηκαν. Επίσης αυτό που θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς είναι ότι ίσως τα παιδιά ήθελαν περισσότερο χρόνο (πάνω από 2 μήνες που διήρκεσε το πρόγραμμα) για να αφομοιώσουν το συνδυασμένο πρόγραμμα και να πετύχουμε μεγαλύτερου βαθμού βελτίωση.Ουσιαστικά αυτό το πρόγραμμα του συντονισμού είναι προσομοίωση λειτουργικών κινήσεων που για λόγους έρευνας και ταξινόμησης «τυποποιήσαμε» σε συγκεκριμένες ασκήσεις συνδυαστικές χρόνου- ταχύτητας- επιπέδων- πλευρών και άκρων (υπάρχει ένθετο το πρόγραμμα).

Από τα παραπάνω αποτελέσματα φαίνεται ότι η NDT-Bobath είναι μια ολοκληρωμένη μέθοδος που βελτιώνει σταθερά τα άτομα με εγκεφαλική παράλυση. Αποδεικνύεται δε ξεκάθαρα πόσο σημαντική είναι η παρέμβαση των χεριών του θεραπευτή πάνω στο σώμα του παιδιού για την επίτευξη καλύτερων ευθυγραμμίσεων και διατήρηση των μηκών των μυών που είναι παράγοντες καθοριστικοί για την ποιότητα της ανεξάρτητης κίνησης.

Επίσης παρατηρήθηκε ότι με το συνδυασμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας NDT-Bobath και συντονισμού  στα άτομα με εγκεφαλική παράλυση (νευρολογικά προβλήματα) υπάρχει βελτίωση κυρίως στη μετατόπιση βάρους και τη σταθερότητα που είναι απαραίτητα στοιχεία για την ανεξάρτητη κίνηση.        Μελέτες με μεγαλύτερη χρονική διάρκεια θα ήταν χρήσιμες για την μέτρηση της αποτελεσματικότητας ενός αντίστοιχου προγράμματος σε βάθος χρόνου.

Το άρθρο Συντονισμός (έρευνα) εμφανίστηκε πρώτα στο Ανάπτυξη - Πιστοποιημένο κέντρο ανοιχτής νοσηλείας.

• Το παιδί μου όταν διαβάζει σκύβει πολύ
• Έχω παρατηρήσει πως το παιδί μου όταν γράφει κάνει παράξενες συσπάσεις στο πρόσωπό του
• Συχνά παραπονιέται ότι πονάει το χέρι του όταν γράφει

Όλα τα παραπάνω μπορεί να εμφανίζονται συχνά στους μικρούς μαθητές και να είναι στοιχεία που υποκρύπτουν

• κάποια μαθησιακή δυσκολία,
• ένα πρόβλημα στα μάτια,
• ένα  αδέξιο παιδί,
• μια σκελετική ανωμαλία όπως σκολίωση,
• κάποια αισθητηριακή διαταραχή.

Εάν η διόρθωση που προτείνουμε παρακάτω δεν έχει αποτέλεσμα τότε είναι καλό να συμβουλευτείτε κάποιον ειδικό.

Όλοι γνωρίζουμε πως το πρόβλημα λύνεται καλύτερα όταν το προλαβαίνουμε στην αρχή.

Γιατί όμως είναι σημαντικό να διατηρεί το παιδί μια σωστή στάση σώματος και θέσης χαρτιού κατά τη μελέτη;

Είναι σημαντικό, διότι:

• διευκολύνεται η ανάπτυξη των κινήσεων
• αυξάνεται η λειτουργικότητα του και η φυσική αντοχή του (δεν κουράζεται εύκολα)
• αυξάνεται η ταχύτητα γραφής
• δεν καταπονεί τις αρθρώσεις της σπονδυλικής στου στήλης, υιοθετώντας λανθασμένα πρότυπα π.χ. σπονδυλική στήλη σε σχήμα τελικού σίγμα.

•   Ποια είναι η σωστή στάση σώματος κατά τη μελέτη;

Η σωστή στάση του σώματος κατά τη μελέτη θα πρέπει να είναι:

•  Κορμός ευθύγραμμος αλλά να στηρίζεται σε μια καρέκλα που η πλάτη της θα έχει ελαφριά κλίση προς τα εμπρός
• Το βάρος θα πρέπει να μοιράζεται στα ισχία, τα οποία πρέπει να βρίσκονται σε κάμψη 90^ο, όπως επίσης και τα γόνατα και οι ποδοκνημικές αρθρώσεις
• Οι πήχεις να ακουμπούν στο τραπέζι, με τους αγκώνες να σχηματίζουν γωνία 90^ο (βλέπε εικ.1).

Τι γίνεται εάν τα πόδια του παιδιού δεν φτάνουν στο έδαφος;

Εδώ θα πρέπει να προσαρμόσουμε την καρέκλα στο ύψος του τραπεζιού. Εάν τα πόδια του παιδιού δεν φτάνουν το δάπεδο ή το ακουμπούν με τις μύτες ων δακτύλων, μπορούμε τοποθετώντας τάκους ή ακόμα και μια στοίβα βιβλία κάτω από τις πατούσες των ποδιών να τα φέρουμε στο σωστό ύψος. Στο εμπόριο υπάρχουν καρέκλες με μηχανισμό επιλογής ύψους αλλά και υποπόδια με ρυθμιζόμενο ύψος.

Ποια είναι η σωστή θέση του χαρτιού κατά τη γραφή;

Η σωστή θέση χαρτιού για τους δεξιόχειρες κατά τη γραφή είναι:

•   Το χαρτί να είναι τοποθετημένο δεξιά από τη μέση γραμμή σώματος και η δεξιά γωνία του χαρτιού να τοποθετείται ψηλότερα. Το κυρίαρχο χέρι, θα πρέπει να βρίσκεται κάτω από τη γραμμή γραψίματος, ενώ το χέρι «βοηθός», να συγκρατεί το χαρτί. Αυτή η θέση επιτρέπει την ελεύθερη κίνηση και επίσης βοηθά αυτόν που γράφει να βλέπει τη γράφει (βλέπε εικ.1).

Για τους αριστερόχειρες ισχύει το αντίθετο.

Τσιτσέλη Ελένη
Εργοθεραπεύτρια

“ΑΝΑΠΤΥΞΗ”

Κέντρο αποκατάστασης παιδιών

Το άρθρο Η σωστή θέση κατά τη γραφή (εργασία) εμφανίστηκε πρώτα στο Ανάπτυξη - Πιστοποιημένο κέντρο ανοιχτής νοσηλείας.

Ο τραυλισμός είναι μια διαταραχή επικοινωνίας συμπτώματα της οποίας είναι οι επαναλήψεις ήχων, συλλαβών, λέξεων και φράσεων, οι επιμηκύνσεις ήχων και οι απότομες διακοπές ήχων και συλλαβών.( TheStuttering Foundation).

Τι προκαλεί τον τραυλισμό;

Η ακριβής αιτιολογία του τραυλισμού είναι ακόμη άγνωστη αλλά οι επιστήμονες συμφωνούν ότι ο τραυλισμός είναι απόρροια πολλών παραγόντων. Αρχικά οι γενετικοί παράγοντες φαίνεται να κατέχουν σημαντικό ρόλο καθώς το 60% των παιδιών που τραυλίζουν έχουν ένα μέλος στην οικογένεια που τραυλίζει επίσης. Αλλά οι γενετικοί παράγοντες δεν αρκούν για να εμφανιστεί ο τραυλισμός.Περιβαλλοντικοί παράγοντες σε συνδυασμό με την γενετική προδιάθεση πυροδοτούν την εμφάνιση των συμπτωμάτων.  Αρνητικοί περιβαλλοντικοί παράγοντες είναι οι υψηλές προσδοκίες των γονέων από το παιδί, οι γρήγοροι ρυθμοί ζωής και η γρήγορη ομιλία του παιδιού (The Stuttering Foundation, 2011). Επίσης παράγοντας πυροδότησης των συμπτωμάτων είναι και η φυσιολογική εξέλιξη στο λόγο που παρουσιάζουν τα παιδιά σε ηλικία 2-5 ετών. Ένα παιδί με προδιάθεση στον τραυλισμό μπορεί να εμφανίσει δυσρυθμίες καθώς αρχίζει να σχηματίζει μεγαλύτερες προτάσεις (ASHA).

Πόσο συχνό φαινόμενο είναι ο τραυλισμός και πότε ξεκινούν τα πρώτα συμπτώματα;

Περίπου το 1% του πληθυσμού της γης έχει τραυλισμό. Τα πρώτα συμπτώματα στον τραυλισμό εμφανίζονται συνήθως σε ηλικία  2,5 – 5 ετών. Περίπου ένα ποσοστό 7 – 8,5 % των παιδιών τα εμφανίζουν όταν είναι 3 ετών. Πιο σπάνια πρωτοεμφανίζονται σε παιδιά που φοιτούν στο δημοτικό. Ο τραυλισμός παρατηρείται πιο συχνά στα αγόρια απ’ ότι στα κορίτσια σε αναλογία 4 αγόρια / 1 κορίτσι. Τα παιδιά που βρίσκονται σε προσχολική ηλικία σπάνια έχουν επίγνωση των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν στη ροή της ομιλίας. Αντίθετα τα παιδιά σχολικής ηλικίας έχουν απόλυτη επίγνωση των δυσκολιών τους και της αντίδρασης των άλλων όταν εκείνα δεν μιλούν με ευχέρεια (ASHA).

Ποια είναι η πρόγνωση ανάρρωσης από τον τραυλισμό;

Περίπου 5% των παιδιών θα περάσουν μια περίοδο 6 μηνών που θα τραυλίζουν. Από αυτά τα παιδιά ένα μεγάλο ποσοστό θα ξεπεράσουν τον τραυλισμό χωρίς θεραπεία (ASHA). Θετικοί παράγοντες ανάρρωσης είναι:

• το φύλο (αν είναι κορίτσι)
• η απουσία κληρονομικότητας
• η έναρξη των επεισοδίων πριν την ηλικία των 3,5 ετών
• η εμφάνιση ήπιων συμπτωμάτων του τραυλισμού.

Ποια είναι η εικόνα του παιδιού με τραυλισμό;

Η εικόνα του παιδιού που τραυλίζει μπορεί να ποικίλει. Κάποια παιδιά παρουσιάζουν σημαντικές δυσκολίες στην ευχέρεια λόγου από την έναρξη του τραυλισμού ενώ σε άλλα παιδιά παρουσιάζεται σταδιακή ανάπτυξη των συμπτωμάτων. Επίσης, η σοβαρότητα των συμπτωμάτων  μπορεί να διαφέρει από μέρα σε μέρα ή από βδομάδα σε βδομάδα. Σε μερικά παιδιά οι δυσρυθμίες μπορεί να εξαφανιστούν για κάποιες εβδομάδες και να ξεκινήσουν ξανά χωρίς να υπάρχει κάποιος προφανής λόγος. Στους εφήβους και τους ενήλικες τα συμπτώματα είναι πιο σταθερά και οι ίδιοι μπορούν να καταλάβουν κατά τη διάρκεια ποιων δραστηριοτήτων εντείνονται οι δυσρυθμίες (ASHA).

Πιστεύετε ότι το παιδί σας τραυλίζει; Αν ναι τι πρέπει να κάνετε;

Εάν πιστεύετε ότι το παιδί σας τραυλίζει πρέπει να αναζητήσετε τρόπους για να το βοηθήσετε. Κάποιες συμβουλές που πρέπει να ακολουθήσετε άμεσα είναι οι εξής:

1. Μην αντιδράτε αρνητικά όταν ακούτε το παιδί σας να τραυλίζει.
2. Δώστε του χρόνο να ολοκληρώσει τη λέξη ή φράση που θέλει να πει. Ελαττώστε τον δικό σας ρυθμό ομιλίας και δείξτε του ότι το ακούτε και ενδιαφέρεστε γι’ αυτά που λέει.
3. Μειώστε τις ερωτήσεις που κάνετε. Αντί για ερωτήσεις μπορείτε να κάνετε ένα σχόλιο πάνω σ’ αυτά που λέει.
4. Παρατηρήστε τον τρόπο που αλληλεπιδράτε με το παιδί σας. Περάστε στο παιδί σας το μήνυμα ότι το ακούτε και  ότι έχει πολύ χρόνο στη διάθεσή του για να μιλήσει.
5. Βοηθήστε όλα τα μέλη της οικογένειας να μάθουν να περιμένουν τη σειρά τους για να  μιλήσουν και να μάθουν να ακούνε. Τα παιδιά, ειδικά αυτά που εμφανίζουν διαταραχές στη ροή της ομιλίας, το βρίσκουν πιο εύκολο να μιλάνε όταν δεν υπάρχουν πολλές διακοπές στις συζητήσεις.
6. Το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι να μεταδώσετε στο παιδί σας ότι το αποδέχεστε όπως ακριβώς είναι. Η πιο μεγάλη ενθάρρυνση για τα παιδιά είναι η υποστήριξή μας (The Stuttering Foundation, The British Stammering Association)

Αν το παιδί σας παρουσιάζει δυσρυθμίες για διάστημα 3 – 6 μήνες ή είναι ιδιαίτερα σοβαρές  είναι σημαντικό να ζητήσετε τη βοήθεια κάποιου λογοθεραπευτή.

Τι είδους καταστάσεις μπορεί να οδηγήσουν σε αύξηση των δυσρυθμιών;

1. Διάλογος με ενήλικες που μιλάνε πολύ γρήγορα.
2. Να μιλάει το παιδί και να πιστεύει ότι κάποιος θα το διακόψει.
3. Να μιλάει σε κάποιον που δεν του δίνει σημασία.
4. Να μιλάει και να φοβάται για τις συνέπειες αυτών που λέει.
5. Να μιλάει όταν δεν θέλει ή όταν δεν έχει τίποτα να πει.
6. Να μιλάει όταν είναι πολύ κουρασμένο ή αναστατωμένο.
7. Να μιλάει βιαστικά επειδή έχει πολλά να πει ή να έχει μια περίπλοκη ιδέα να αναλύσει (The British StαmmeringAssociation).

Πρώιμη παρέμβαση στον τραυλισμό.

Για πολλές δεκαετίες οι ειδικοί συμβούλευαν τους γονείς ότι δεν έπρεπε να δίνουν σημασία αν το παιδί τους τραύλιζε κατά την προσχολική ηλικία. Ωστόσο αυτό πλέον έχει αποδειχτεί λάθος και πιθανόν επιβλαβές για το παιδί. Εάν δεν γίνει πρώιμη παρέμβαση τότε υπάρχουν πιθανότητες ο τραυλισμός να γίνει χρόνιος.

Τι σημασία έχει όμως για ένα παιδί και τη μετέπειτα ζωή του αν ο τραυλισμός γίνει χρόνιος; Η λογική της πρώιμης παρέμβασης είναι να προστατέψουμε το παιδί και να αποτρέψουμε να ζήσει την αγωνία, το άγχος, την κοινωνική δυσπροσαρμογή και την απογοήτευση κατά την πορεία της καριέρας του που μπορεί να προκαλέσει ο χρόνιος τραυλισμός. Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό όταν ένα παιδί αρχίζει να τραυλίζει να παραπέμπεται άμεσα σε κάποιον ειδικό. Η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στην παρέμβαση σε παιδιά προσχολικής ηλικίας και σε εφήβους ή ενήλικες είναι ότι ο τραυλισμός στην πρώτη περίπτωση είναι μια κατάσταση πιο εύκολα αναστρέψιμη απ’ ότι ο χρόνιος τραυλισμός (Mark Onslow, 2000).

5 μύθοι για τον τραυλισμό

Μύθος: τα παιδιά που τραυλίζουν δεν είναι έξυπνα.

Αλήθεια: δεν υπάρχει καμία σύνδεση μεταξύ του τραυλισμού και της νοημοσύνης.

Μύθος: η νευρικότητα προκαλεί τραυλισμό.

Αλήθεια: η νευρικότητα δεν προκαλεί τραυλισμό. Ούτε μπορούμε να υποθέσουμε ότι οι άνθρωποι που τραυλίζουν πρόκειται να γίνουν νευρικοί.

Μύθος: ένα παιδί μπορεί να «κολλήσει» τον τραυλισμό μέσω της μίμησης ή ακούγοντας ένα άτομο να τραυλίζει.

Αλήθεια: δεν μπορείς να «κολλήσεις» τραυλισμό. Δεν είναι γνωστά ακόμη τα ακριβή αίτια του τραυλισμού αλλά πρόσφατες έρευνες υποδεικνύουν ότι η κληρονομικότητα, η νευρομυϊκή ανάπτυξη, το επικοινωνιακό και οικογενειακό περιβάλλον του παιδιού παίζουν σημαντικό ρόλο στην έναρξη του τραυλισμού.

Μύθος: βοηθάει να λες στο παιδί που τραυλίζει «πάρε μια βαθιά ανάσα πριν μιλήσεις» ή «σκέψου πρώτα τι θέλεις να πεις».

Αλήθεια: αυτή η συμβουλή απλώς έχει ως αποτέλεσμα το παιδί να συνειδητοποιεί τι του συμβαίνει κάνοντας έτσι πιο έντονο τον τραυλισμό. Είναι πιο βοηθητικό για το παιδί να το ακούτε υπομονετικά και να προωθείτε ως πρότυπο τον αργό ρυθμό ομιλίας.

Μύθος: το άγχος προκαλεί τραυλισμό.

Αλήθεια: όπως αναφέρθηκε και παραπάνω ένα πλέγμα παραγόντων πυροδοτούν την έναρξη του τραυλισμού. Το άγχος δεν είναι η αιτία αλλά μπορεί να επιδεινώσει τα συμπτώματα(The Stuttering Foundation).

Βιβλιογραφία

Οnslow, Mark. 2000. Stuttering – Treatment for preschoolers. Current Therapeutics.

American Speech – Language – Hearing Association, (2011). Stuttering: Causes and

Number. Ανασύρθηκε στις 20 Ιουνίου 2011 από:

http://www.asha.org/public/speech/disorders/StutteringCauses.htm

The Stuttering Foundation, 2011. Stuttering Facts and Information.Ανασύρθηκε στις

18 Ιουνίου 2011 από: http://www.stutteringhelp.org/Default.aspx?tabid=17

Τhe British Stammering Association, 2000.  Information For Parents:Parents  of School-Age Children. Ανασύρθηκε στις 18 Ιουνίου 2011 από:

http://www.stammering.org/parents_info.html

Χρήσιμα links:

http://www.stutteringhelp.org

http://www.stammering.org/parents_info.html

Κελεπούρη Κυριακή

Λογοθεραπεύτρια

Το άρθρο ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΤΡΑΥΛΙΣΜΟΣ εμφανίστηκε πρώτα στο Ανάπτυξη - Πιστοποιημένο κέντρο ανοιχτής νοσηλείας.